marche du 30e anniversaire / les culs de jatte du mauge / hamois 15/06/2008.

MARCHE DU 30^E ANNIVERSAIRE

LES CULS DE JATTE DU MAUGE.

HAMOIS.

 

De wandelclub bestaat 30 jaar en dat word gevierd en al de wandelaars mogen mee vieren, we worden getrakteerd op een lekker pint. Op de laatste controlepost kunnen we kiezen wat we willen drinken. We wandelen door het prachtige landschap en komen aan het domein van het Chateau de Buresse” uitzonderlijk open voor de wandelaars, het roodbakstenen kasteel gebouwd in 1822 en nog steeds bewoont door een adellijke familie hier is de eerste controlepost. We wandelen verder door het kasteelpark waar oude bomen in staan. Twee mammoetbomen met een boomomtrek van 4 meter en reeds 60 jaar oud. We wandelen verder door het grote bos en langs prachtige dreven. Zo komen we Bormenville aan de kapel St-Laurent. Een prachtige plekje waar de restauratie volop bezig is, gelegen aan een grote boerderij. Wel heel mooi. Dan wandelen we verder door de prachtige natuur en komen aan het oude station, welke nu dienst doet als woning. We wandelen langs de oude spoorwegzate met prachtige zichten op de omgeving. Nu komen we aan de tweede controle waar we getrakteerd worden op een lekkere “Roze Bocq” aangeboden door de club van de Brasserie du Bocq, opgericht in 1858 door Martin BELOT, is nog steeds een 100% familiebedrijf en één van de laatste traditionele Belgische brouwerijen. Na de controle wandelen we verder langs een veld met klaprozen en dan verder langs een prachtige hoeve. Zo komen we terug aan ons vertrekpunt. Een prachtige en aangename wandeling.

Voor het gehele verslag met foto’s hier klikken

Voor het fotoalbum hier klikken

 

 

Kleine Koutertochten Lede

Ik geef het toe : ik ben een beetje laat met het publiceren van m’n laatste wandelverhaal.  Vorige zondag ging ik een stapje zetten in Lede.  Daar vonden de 24ste Kleine Koutertochten plaats, een wandeltocht georganiseerd door de gelijknamige wandelclub.  De tocht werd een mooie afwisseling tussen “huizenkijken”, bos, kouterbaantjes…  We trokken naar Impe, een deelgemeente van Lede, waar een extra lus voorzien was.  Meer over deze tocht kan je op m’n weblog lezen (hier).

Wandelprogramme weekend 27.

Vrijdag 04 juli 2008, wandeling te Bassevelde, ( Prov. Oost Vlaanderen), “2de Ezeltocht rondom Bassevelde” ingericht door “VWV De Trekvogels Boekhoute” ; verder is vermeld, “Bassevelde, het Houtland met vernieuwde dorpskern en vele kerkwegels, Assenede met vele kreken, polders en dijken. Boekhoute, het vissersdorp met zijn alom bekende BOU8 en het Leopoldskanaal. Oosteeklo, met zijn bossen en eveneens vernieuwde dorpskern. Gratis bevoorrading op elke post + ontbijt, T-shirt bij aankomst voor de 50 kilometer stappers. Inschrijfgeld 10 €”.
Inschrijven van 20:00-21:00 uur, parcours 25 - 50 kilometer.
Start; Feesttent, Hasselstraat 20, Bassevelde.
Op deze wandeling kies ik voor de 50 kilometer, dit word tevens mijn eerste nachtwandeling.

Zondag 06 juli 2008, wandeling te Brecht (Prov. Antwerpen) “23ste Mudaeustocht – Brechtse Wandelmarathon”, ingericht door “Sint Michielstappers Brecht”; verder is vermeld, “Prachtige natuurwandeling met een afwisseling van landerijen, bossen, heide en natuurdomein. Rustposten te midden van deze natuur. Ruime parking.”.
Inschrijven van 7:00 - 15:00 uur, parcours 4-8-13-18-22-26-32-42 kilometer.
Start; De Kroon, Gemeenteplaats 27 Brecht.
Op deze wandeling kies ik met mijn echtgenote voor de 26 km.

1/7 - Sint Joris (Beernem)

Een doordeweekse wandeling met Sjaakie komt niet veel voor en gezien ze thuis was, er op uit!
De Moedige wandelaars - Beernem, de grootste wandelvereniging in Vlaanderen, organiseerde te Sint-Joris een wandeling.
Beernem en omgeving staan bekend voor de bossen en het groen.
Op twee stukken drukke weg na verliep de wandeling dan ook in een oase van groen. De temperatuur stond al vroeg in het rood, zeker tussen de mais percelen, en van elk stukje schaduw werd dan ook dankbaar gebruikt gemaakt.
Mooie stukjes onverhard werden afgewisseld met rustige landelijke wegen, met nadruk op rustig.

Klik HIER voor meer info over St. Joris en de foto’s

Dwars door de Lembeekse bossen

Na de inspannende marathon van gisteren besluiten we het vandaag wat rustiger aan te doen en te kiezen voor een vlakke tocht. Nadat we de kalender grondig hebben doorsnuistert valt onze keuze op Waarschoot, hier in het Meetjesland hebben de mensen van Postiljon Merelbeke een vijftal trajecten uitgestippeld in en rond de minder gekende Lembeekse bossen. Als we vanuit de plaatselijke voetbalkantine van start gaan voor de 26km voelen de benen goed aan; het duurt jammer genoeg een hele tijd vooraleer we de huizen van Waarschoot achter ons kunnen laten. Als we een eerste smalle zandwegel instappen denk ik dat we vertrokken zijn voor een mooie brok natuur maar niets is minder waar, invalswegen voeren ons naar het gehucht Oostmoer waar de langere afstanden een lus zullen stappen. Na opnieuw een eind op het betonnen fietspad van een invalsweg te hebben gewandeld krijgen wij eindelijk waarvoor we gekomen waren, namelijk mooie natuurlijke wandelpaden. Een brede aangelegde grintwegel stuurt ons slingerend dwars door de maïs, we volgen nu eventjes het Boerepad. Via een leuk baantje en een met kapklare wilgen afgeboorde dreef wandelen we tot aan het kruispunt waar het kapelletje van ‘OLV van de Bevende Hazelaar’ staat, waar die naam vandaan komt mag Joost weten. Vanaf dit punt wandelen we een lange kaarsrechte dreef in die ons wat verder afzet op een betonnen weg die we alweer wat te lang moeten volgen. Op het punt waar we rechts een onverharde wegel inslaan komen de kleinere afstanden ons vervoegen. Via enkele leuke wegeltjes bereiken we na een dikke 8km onze eerste rustpost in een parochiezaaltje naast een modern wit kerkje. In tegenstelling tot mijn lichte ontgoocheling van dit eerste deel zijn we over de rest van de tocht uiterst tevreden, de volgende 18km zullen bewijzen dat deze streek heel wat natuur herbergt. Bijna meteen na de rustpost stappen we een lange onverharde weg in die dwars door de Kwadebossen loopt, ik vermoed dat we hier op een oud spoorwegtraject stappen. Op deze schaduwrijke wegel is het heerlijk wandelen, ter hoogte van een beekje slaan we rechts een prachtige boswegel in die wat verder in een prachtige dreef overgaat. De volgende kilometers krijgen we schitterende boswegels onder de voeten geschoven, zo wandelen we op een mul zandpad langs de bosrand om plots links een onooglijk smal bospad te worden ingestuurd. Het pad is nauwelijks zichtbaar maar we herkennen toch massa’s wilde frambozenstruiken, dit is een paadje uit de duizend. Deze dwergwegel mondt plots uit op een kaarsrechte brede zandpiste, we volgen deze naar links en even later doorkruisen we op spectaculaire boswegels dit stukje van de Lembeekse bossen. We passeren een mooi ogende camping en wat verder staat aan onze rechter kant een mooie kapel, het betreft hier de ‘kapel van troost en vrede’ die na WOII werd opgericht uit dankbaarheid omdat Lembeke gespaard bleef van oorlogsgeweld.   Lees HIER verder   Bekijk HIER de foto’s

Wandelen naar het laagste gebied van België: de Moeren te Wulveringem (30-06-08)

Eindelijk eens tijd gehad om te wandelen, dus heb mijn schade ingehaald. Zaterdag ging het naar Moorsel (zie eerdere post), zondag naar het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen te Gent en maandag naar Wulveringem voor een poldertocht. Foto’s en verslagjes kun je vinden op http://ambigirl.skynetblogs.be. Nu heb ik weer enkele drukke weekends voor de boeg, jammer genoeg zonder wandelingen.

marche int. des 3 pays / club “M-3-F” plombieres / hombourg 14/06/2008.

 

 

37^E MARCHE INT.DES 3 PAYS.

CLUB “M-3-F” PLOMBIERES.

HOMBOURG.

 

Hombourg  is een deelgemeente van Blieberg (Plombières) in de Belgische provincie Luik. Tot 1977 was Hombourg een zelfstandige gemeente. Het ligt aan de Gulp in het Land van Herve. We vertrekken met de wandeling in het centrum van het dorpje en komen langs”Brasserie d’Hombourg” “Grain d’Orge” Wij gaan nu naar beneden  en voor ons kunnen wij het “goedaardige” station Hombourg zien, dat op de berghelling gelegen is. Ingericht in een plattelandssite, in de welke men de kalmte en het groen kan uitademen, wordt het station, bovendien gelegen buiten de dorpskern, de  eigenaar, wiens wens was er een museum van de lijn te maken, heeft bovendien de kilometer van de spoor tussen zijn station van de lijn 24 en Montzen verworven om er af en toe enkele wagens te kunnen ontvangen. Hier staat een groot aantal spoorwegmateriaal. Wij wandelen een heel eind langs spoorlijn 38 die in 1957 opgeheven werd. We wandelen verder door het prachtige landschap van het Land van Herve. We komen aan de “Anciene Ferme d’Öneschtehindel een boerderij uit de 17^de eeuw en gedeeltelijk nog in vakwerk. We gaan verder en genietn van al het moois wat we tegen komen. We wandelen verder en komen langs een huis met vele beelden hier woont zeker een kunstenaar. Dan verder langs de kleine bunker, terug naar Hombourg. Op het plein staat een prachtig heiligengroep, wat verder staat de “Anciene Cour de Justice” een gebouw uit de 17^de en 18^de eeuw. Terug langs de brouwerij en terug aan ons vertrekpunt. Zeker genoten van deze prachtige wandeling in het Land van Herve.

Het hele verhaal met foto’s

Het fotoalbum.

13de Wachtebeekse Zomerwandeling.

Te Wachtebeke worden we op 28 juni begroet door een miezerige regen voor mijn wandeling van 30 kilometer, na inschrijving stap ik door het dorp, ga rechtsaf en zit meteen midden in een groen decor, ik stap even op met een lotgenoot in de motregen, 2 km verder stopt het met regenen, de regenjas mag uit en gelukkig was dit voor de rest van de dag zo.
Ik stap langs een spoorweg en ga rechtsaf het bos in, zelfs de vest mag in de rugzak en in T-shirt stap ik verder in het prachtig groene decor. Tussen de manshoge varens zoeken we ons een weg terug naar Wachtebeke waar we na 7.8 km aankomen in de plaatselijke voetbalkantine voor onze eerste kontrolestempel. Lees hier verder.

met een omweggetje van 300km wandelen te Poperinge

+/- 300km rijden om uiteindelijk te gaan wandelen op ……………………….. 25km van ons huisje!!!! :-!
Even een woordje uitleg (met rode kaken, we hoeven ons toch niet mooier voor te doen dan we zijn, toch) maar het is wel stom:
We waren vertrokken voor een Marching wandeling naar Hulst (Zeeuws-Vlaanderen) dus even vlug naar Mappy, printje en okidoki.
Nee, ff checken was niet nodig en ik was ook vergeten dat ik mijn wegenkaart uit mijn auto gehaald had.
Even voor Zelzate zijn er wegenis werken, iets waar we hier “int hol van Fluto” al 8 mnd mee geconfronteerd zijn (als je je huis verlaat moet je +/- 8km omrijden om weer thuis te geraken. geen mens die het begrijpt dus ik ga het niet uitleggen maar, ergernis alom). Dus in Zelzate rij ik verkeerd.  Printje boven gehaald, en het eerste blad was redelijk goed leesbaar, blad twee……..

Ik ben nu druk bezig om op internet info ivm een GPS toestel in te winnen waar ik wandelroutes kan opzetten maar die zeker ook te gebruiken moet zijn in ons Kangootje. Dus ingeval iemand van jullie mij een advies kan geven, ik hou mij sterk aanbevolen. Waarvoor dank!

De rest van het avontuur HIER

HIER kunt u de foto’s bekijken zonder wegeniswerken!

Oude kwaremont vormt orgelpunt van mooie wandelmarathon

Als ik op deze zaterdagmorgen om 6u door een brullende klokradio wordt gewekt voel ik mij fris en monter, ik schuif de gordijnen open en zie dat het bewolkt maar droog is, de thermometer staat op 14°C en er blaast een verfrissend windje uit west tot zuidwest. Ideaal weer om de duiven te lossen, als het voor onze gevederde vrienden kan is het ook voor ons wandelaars perfect om vandaag een sterke prestatie neer te zetten.

Dit zullen we doen tijdens een marathon vanuit Avelgem, de Waterhoekstappers staan er immers in voor het zesde luik van de Super 7-tochten.

Het zal voor mijn wandelmadam vandaag haar eerste marathon worden, maar ik kon aan haar vormpeil van de voorbije weken reeds zien dat ze er klaar voor was.

Zaterdag betekend marktdag in Avelgem, we passeren dan ook meteen enkele kraampjes om even later via het provinciale Mira-wandelpad (mooie naam trouwens) op een brede zandwegel de bebouwing achter ons te laten. Aan onze rechter zijde zien we de Ruiense frietpot met daarachter het Kluisbos, deze zal de volledige dag een baken zijn op onze wandeling.

De parcoursmeester heeft gekozen om het eerste traject te laten eindigen in Tiegem, smalle tegelpaden tussen de maïs wisselen af met onverharde grintwegels; als we Ter Biest inslaan zien we in de verte de kerk van de St-Arnoldusgemeente opdoemen. Enkele mooie kronkelende wegels voeren ons naar de Tiegemberg toe. Ter hoogte van een splitsing slaan we rechts een licht klimmend tegelpad in, aan onze rechter zijde genieten we van een eerste panorama. Net voor de dorpskern staan twee vrouwen naar de balkon van een appartement te staren, we denken eerst dat ze geinteresseerd zijn om er ook een aan te schaffen maar nee, op de balustrade van de terras zit er een oehoe, de grootste uilensoort die er bestaat, dit machtig beest is met zijn priemende oranje ogen en verscheurende klauwen en snavel een indrukwekkend zicht. Hij leeft hier waarschijnlijk in gevangenschap en poseert nog even fier voor de lens van mijn digitaaltje vooraleer we driehonderd meter verder na ongeveer zes kilometer onze eerste rustpost vinden.

Na ons verplicht koffietje wandelen we via een leuk tegelpad noordwaarts, zo nu en dan valt er een verdwaalde spetter maar we worden er niet nat van. Even verder stappen we op een rustig asfaltje parallel aan de Tiegemberg naar het Bassegembos toe, dit is zowat het enige bosje van betekenis is deze anders bosarme regio.

Op het moment dat de typische kerktoren van Kaster verschijnt slaan we een zeer mooi tegelpad in, glooiend loopt dit naar deze gemeente toe. Nee, hier zal er vandaag niet gerust worden, de pijlen zullen ons via leuke stapwegels en tegelpaden naar Waarmaarde sturen, hier in het moderne Archeologisch museum Scheldevallei zullen we onze tweede stempel ontvangen.

 

Lees HIER verder

 

Bekijk HIER de foto’s

Voettocht der Vlasstreek

ZONDAG 29/06/2008
MARKE: 35ste Voettocht der Vlasstreek 50 km
Organisator: W.S.K. MARKE V.Z.W. (012)

Meer foto’s klik hier 
http://gajemeewandelen.skynetblogs.be/

Padenweelde in het Faluintjesland te Moorsel (28-06-08)

Een pracht van een wandeling werd het vandaag in een voor mij totaal onbekende streek en ik kom er zeker nog eens terug. Het was alweer een tijdje geleden en het heeft deugd gedaan. We trokken naar Moorsel voor wandeling nr. 56 uit het Groot Wandelboek Vlaanderen van Lannoo. Vanuit Moorsel ging het naar de abdij van Affligem, vervolgens naar Meldert en het Kravaalbos en tenslotte via de Faluintjes terug naar Moorsel. Foto’s en verslag kun je hier vinden.

Het Eilandje of de Antwerpse Docklands

Zin om bij uw volgende bezoek aan Antwerpen eens iets anders te doen dan de zoo, de Meir, de Vogeltjesmarkt of het Rubenshuis? Probeer dan eens het Eilandje, de Antwerpse (uit te spreken als Aantwaarpse) versie van de Londense Docklands. Een tikkeltje desolaat, maar ook trendy en romantisch. Een prima insteker voor een zwoele zomeravond. Weg van alle drukte, lekker ontspannen aan de boord van het water. Voor meer info en wandeltips, klik hier… 

Nacht van Vlaanderen : 100 km

Vorige vrijdag vond de 29ste editie van de Nacht van West-Vlaanderen plaats.  Voor de vierde keer nam ik hieraan deel en stapte ik de befaamde 100 km.  Doch, deze keer was anders, want we stapten richting Brugge ipv naar de zee.  Voor mij persoonlijk werd het een prachtige editie : Eéntje met veel bos en veel supporters.  Op 25 km passeerden we wandel- en clubvriend David en gingen Joost en ik een Duveltje nuttigen bij hem thuis.  Op 62 km stond m’n vintje ons op te wachten met twee lekkere pintjes (we passeerden immers op 1 km van m’n huis en bedje), op 70 km kwam een vriendin (Isabel) ons supporteren met 2 bruine Leffes, op 83 km kregen we bezoek van m’n vriendin Marijke met Jupilerkes en na de aankomst kwam m’n vintje nogmaals met 2 duvelkes.  Héérlijk gewoon.  Een volledig verslag kan je HIER lezen.  Chapeau aan de organisatie, het was een prachtig parcours en ik heb er vollop van genoten. 

Verrassend Herkenrode

Over de E313 van Antwerpen naar Hasselt zoevend hebt u er misschien al wel een glimp van opgevangen: de voormalige vrouwenabdij van Herkenrode. Er wordt hard gewerkt om van de site terug iets te maken. Van de bewegwijzerde wandelingen in de onmiddellijke omgeving waren wij niet echt onder de indruk. Anders lag dat met de kruidentuin, of beter gezegd, de supermoderne inkompoort van die kruidentuin, samen met de bijhorende tuinsteward. Tot dan toe kenden wij enkel tuinmannen, tuinstoelen en tuinkabouters. Maar tuinstewards? Een heel nieuwe wereld ging voor ons open. Klik hier en lees er alles over…

Aardbeientocht / Strooplekkers Borgloon / Kerniel 09/06/2008.

 

AARDBEIENTOCHT 

STROOPLEKKERS  BORGLOON

KERNIEL.

Kerniel, een dorpje in Haspengouw, deelgemeente van Borgloon, met  prachtige panorama’s over het Haspengouwse landschap. Wij wandelen langs het oude fruitspoor. Deze spoorweg aangelegd en in gebruik genomen op 10 september 1878. Dit was nodig voor de groeiende fruitindustrie de mogelijkheid te geven om uitvoeren naar Engeland en Duitsland. Een ander gevolg was dat de stroopindustrie een uitbreiding kreeg. Tot dan was de stroopfabricatie een familie aangelegenheid en gedaan op de boerderij. Nu kwamen stroopfabrieken aan de stations van de spoorweg. In Borgloon kwamen 3 stroopfabrieken aan het station en in Jesseren kwam “Grande Siroperie Limbourgeoise” zich vestigen. Tot in 1957 was er een treinverbinding. Daarna stopte de uitbating van de lijn en 1970 werden de sporen opgebroken. Tot in 1994 mag de natuur zijn gang gaan op de spoorwegzate en dan word er de fietsroute op aangelegd. Van op de fietsroute hebben we een prachtig zicht op de kerk van Kerniel. Sint Pantaleon is de patroonheilige en de kerk werd gebouwd in 1831-1832. De vallei van Colen is bij koninklijk besluit beschermd gebied evenals de abdij site. Gelegen in het landelijke kader, met heerlijke panorama’s op Vochtig-Haspengouw. Met halfopen weilandschappen, hoogstamboomgaarden, laagstam plantages. Aan de oude spoorhalte in Kerniel is er nu een “ Terrasje” waar je bij mooi weer iets kun gaan drinken en wat genieten van het prachtige zicht op de abdij van Colen, vandaag speelt er een orgelman ter vermaak van de wandelaars. Wij gaan ook even naar de abdij, we komen er wel heel dikwijls maar we blijven van de mooie gebouwen en de rust houden en genieten, als je door de ingangspoort de binnenkoer betreed kom je oog in oog met de indrukwekkende gebouwen van de abdij. De wit geschilderde muren en de zon maken alles nog mooier. Je kunt gerust een bezoekje brengen aan de abdijtuin door de tweede poort verlaten we de binnenkoer en komen in de abdijtuin. Hier staan mooie oude bomen en ook een tulpenboom. Hij staat nu nog in bloei en het is prachtig om te zien. Bij de omheining kun je over het prachtige landschap kijken en een blik werpen op de Colenvallei. Van hieruit kun je ook het wijngoed Cohlenberg zien, de oude pastorij met een kleine wijngaard achter. Een bezoek aan het Fruitmuseum is ook mogelijk . Een prachtige wandeling in Kerniel.

Voor foto en verslag hier klikken

Voor fotoalbum hier klikken  

 

Dwars door Aarsele

Eerlijkheidshalve moet ik opmerken dat we eerst van plan waren om te gaan stappen bij de Chatons in Ronse maar de weerexperten waren het er deze keer roerend over eens dat het na de middag zou onweren met kans op wateroverlast.

We besloten dan maar om de Molenstappers met ons bezoek te vereren naar aanleiding van hun ‘Dwars door Aarsele’. Het 26-km parcours zou de landelijke streek tussen Aarsele en Dentergem verkennen en ons ook een blik gunnen op een strookje Oost-Vlaanderen rond Wontergem.

Via enkele verharde en onverharde doorsteekjes bereikten we het gemeentehuis van het dorp, achter het gebouw is er een mooie tuin te bewonderen die we dan ook maar volledig doorkruisten. Via enkele steegjes bereikten we spoedig de hangar van een aannemer waar we door de organisatie na 2,2km werden getrakteerd op een gratis koffie of iets frissers.

De zon kwam er plots door en het werd onmiddellijk een zwoel wandelweertje; de volgende 7km moet ons in Dentergem brengen, we volgen een stukje invalsweg om even later links de bebouwing achter ons te laten. Vanaf hier wordt het traject veel landelijker, we maken kennis met een mooie betonwegel die elegant langs een weide slingert. Plots bevinden we ons op het grondgebied van Deinze, de Kattesteertstraat neemt ons op sleeptouw voor enkele kilometers verhard wandelen, soms werden de asfaltjes afgewisseld met een smalle betonwegel. In het ruime jeugdcentrum van Dentergem vinden we onze tweede rustpost, we koelen hier even af met een frisdrank.

De langste afstand zal hier een lus stappen, we wandelen voorbij de ingepakte kerk om spoedig de Dentergemse Boulevard in te stappen, deze leuke gekasseide wegel is met frisgroene bomen afgezoomd, een mooi intermezzo.

Landelijke wegen voeren ons naar Markegem, we passeren de manège Kerstenburg die we nog kennen van een vroegere tocht. Weeral volgt er nu een afwisseling van rustige landelijke wegen en enkele leuke betonwegels. Deze met gaten afgewerkte betonwegels waar het gras kan doorgroeien zijn hier blijkbaar zeer populair, we volgen nu zo’n pad langs een beek. Wat later zijn we opnieuw in de gekende controlepost in Dentergem.

 

Lees HIER verder

Bekijk HIER de foto’s

4de Mars van de Genie te Burcht.

Zaterdag 21 juni ging ik dus stappen bij de mannen van de Genie te Burcht. Het was bewolkt bij ons vertrek uit de kazerne maar de temperatuur was goed en men had beter weer voorspeld en hoop doet leven. Voor een eerste lus van 8 km trekken we eerst op men degenen die de 5 km stappen, na een tijd gaan zij in het dorp links en laten ons achter. We gaan verder voor een eerste keer op de Scheldedijk richting Zwijndrecht ( het goedkoopste dorp van België, je betaald hier namelijk geen cent gemeentebelasting, goed hé). We gaan even in het groen en door het dorp op weg naar de kazerne voor onze eerste controle, nu zijn er al wat meer bekende gezichten. Lees hier verder.

22/6 - Ronse

Via Kluisbergen bollen we naar Ronse, “de koningin van de Vlaamse Ardennen” waar “De Chatons” voor de dertiende maal de
Zuid-Oost Vlaamse Heuveltocht organiseerde.
De afstanden: 5-10-14-21-28-35 km. Gezien Berreke bij temperaturen boven de 20° toch duidelijk moeilijkheden heeft hebben we ons ingeschreven voor de 14km.  En onze “Sloeber” had het er al knap lastig mee maar heeft toch doorgezet tot aan het gaatje.

Ronse ligt op de taalgrens en heeft bijgevolg het statuut van taalgrensgemeente met faciliteiten voor de Franstaligen.
Ronse is een gezellig en levendig stadje van ongeveer 24.000 inwoners. Het vormt het hart van de Vlaamse Ardennen en is de ideale uitvalsbasis om het verrassende “Pays des Collines” te gaan ontdekken. (Verschillende wandeltochten te Ellezelles en Frasnes les Anvaing, HIER te downloaden)
Ronse wordt omringd door bosrijke heuvels. Op enkele kilometers van het centrum vandaan, sta je reeds in de prachtige natuur, deze nodigt uit om te wandelen of gewoonweg te genieten van de rust en de schitterende vergezichten.

Lees HIER verder…

In een ruime boog rond Bellewaerde

Dit weekend laten we mega-organisaties zoals ‘De Nacht’ aan ons voorbijgaan en kiezen voor de Bossentocht van de Drevetrotters. We zullen dit niet beklagen want wat de Zonnebeekse parcoursmeester hier uit zijn hoed tovert is om duimen en vingers bij af te likken. Een oneindige aaneenschakeling van prachtige bosdreven en onverharde glooiende wegels zal ons in opperste extase brengen.

We kiezen vandaag voor de 29km, vanuit het mooie culturele centrum ‘t Zonnerad wandelen we via de Tresorierstraat meteen tussen de koeien. Deze stille straat stuurt ons naar de A19, we volgen de autostrade Ieper-Kortrijk tot aan de volgende brug die we meteen benutten. Aan de voet slaan we links een landelijke weg in die ons naar een eerste bosje stuurt, net voor dit stukje groen worden we een prachtige veldwegel ingestuurd die ons doet watertanden naar wat nog moet komen.

Met rasse schreden naderen we het ijzeren gevaarte van de Boomerang, één van de meest sensationele roetsjbanen van Europa, deze katapulteert je met een maximale snelheid van 80km/h maar liefst 32 meter de lucht in; natuurlijk heb ik het hier over Bellewaerde, het West-Vlaamse pretpark bij uitstek.

Gelukkig blijven wij met beide voetjes veilig op de grond en stappen langs één van de parkings van het pretpark naar de Zandberg waar we in een hangar onze eerste rustpost vinden.

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik lichtjes zwalpend deze controlepost binnenstap want bij de inschrijving kregen we een blikje ‘Lemon Tea’ cadeau, ik was niet van plan om dit de volledige weg mee te sleuren en nam meteen een ferme teug. Ik smaakte meteen dat er alcohol inzat; inderdaad, ik had de woorden ‘jenever’ en ‘6,5%’ op het blik niet gezien; het was nu open, ik kon het toch niet weggieten. Zo kwam het dat ik twee koffie’s nodig had om opnieuw recht te lopen.

Na deze ontnuchtering stappen we voorbij de hoofdingang van het pretpark, we dwarsen de gevaarlijke weg om vervolgens via een dalende grintweg het Drieblotenbos in te wandelen. Inderdaad, de naam klinkt hoopvol maar jammer genoeg hebben we niets gezien.

Lichtjes teleurgesteld wandelen we via schitterende golvende boswegels door dit bos, dit is werkelijk een unieke bosdoorsteek. Nog een unieke veldwegel voert ons langs de bosrand naar de helling van het Passendaleveld, net voor een volgend bosje wandelen we rechts opnieuw een fantastisch pad in dat iets verder ons laat kennis maken met het Groeneburgbos, eveneens een onderdeel van de meer gekende Gasthuisbossen. Opnieuw beleven we hier een prachtig wandelmoment, op zacht verende bospaden maken we uitvoerig kennis met dit wandelparadijs. Bij het verlaten van deze strook mogen we opnieuw rusten. Van hieruit zullen we een fantastische lus van 6,5km wandelen.

 

Lees HIER verder

Bekijk HIER de foto’s

Wandelplanning weekend 25

Vrijdag 20juni 2008, wandeling te Londerzeel, ( Prov. Vlaams Brabant), “19de Namiddagwandeling – 17de Herdenkingstocht Evi Van Bogaert” ingericht door “De Poolstappers Londerzeel Centrum” ; verder is vermeld, “Zeer rustig parcours met veldwegels, langs een bosje, dreven, molen, kasteel Drietorens, enz. Mooie boerderijen, plekjes waar Gerard Walschap zo graag vertoefde”.
Inschrijven van 14:00 – 20:00 uur, parcours 7 - 14 - 21 kilometer.
Start; Chalet achterkant zwembad, Holle Eikstraat, Londerzeel.
Op deze wandeling kies ik voor de 21 kilometer. Lees hier verder.

Grande marche de l’amitie / les marcheurs de l’amitie / marches-les-dames 07/06/2008

 

 

GRANDE MARCHE DE L’AMITIE

LES MARCHEURS DE L’AMITIE.

MARCHE-LES-DAMES.

 

 

Marche-les-Dames is een deelgemeente van de stad Namen, ligt aan de linkeroever van de Maas, en men vindt er de mooiste klimrotsen uit de omgeving. Door deze unieke omgeving waar zowel water, bos als rots zich in één decor verenigd hebben, hebben de Belgische Paracommando’s hier hun Trainingscentrum voor Commando’s gevestigd. Niet ver van dit kampement is een mijn voor kalksteenwinning. Marche-les-Dames kreeg vooral bekendheid door de tragische dood van de Belgische koning Albert I, die hier graag kwam klimmen, en op 17 februari 1934 bij een ongeval van de rotsen stortte, en ter plaatse overleed. De naam Marche-les-Dames verwijst naar een voormalige cisterciënzerinnenabdij, die op deze plaats gesticht werd in het begin van de 12e eeuw door de echtgenoten van Naamse kruisvaarders die samen met Godfried van Bouillon waren vertrokken. Naar verluidt bleven de dames wier man niet terugkeerde, definitief in het klooster. Wij vertrekken met de wandeling uit Wartet. Het kasteel is indrukwekkend maar verkeert in een verschrikkelijke staat. Het omvat de boerderij, de kapel en de oude begraafplaats. Het kasteel is nu een grote boerderij en van de kapel staan enkele de buitenmuren nog recht, er zijn wel drie prachtige grafstenen in bewaard. De graven zijn van uit 1621-1668. We vonden een postkaart met de toegang tot het kasteel en de kapel. De wandeling door deze prachtige streek brengt ons van de ene nog prachtiger plaats naar de andere. Heuvelachtige met nu en dan een stevige klim. Door de bossen en langs de weilanden, genieten is het wel. In de verte staat weer een andere groot kasteel, wij kunnen het wel zien maar het is veraf. Wij wandelen verder richting Naméche en Vezin. Voor ons duikt een grote boerderij op met een vierkante donjon. We wandelen verder door het wisselend landschap en komen aan ”La cense du Vivier” een grote boerderij. We keren terug het veld in met een tapijt van rode klaprozen voor ons, wat later komen aan de verdedigingsbunkers. Een lijn van bunkers in het landschap, wat verder wandelen we en komen terug in Wartet, hier krijgen we een Duvel aangeboden. Dat smaakt. We komen aan de achterzijde van het kasteel en hier zien we het verval van dit prachtig stukje erfgoed, vervallen tot een ruïne. We hebben genoten van deze prachtige wandeling, de omgeving en de gebouwen. We gaan nog even kijken aan de rotsen waar Koning Albert op 17 februari 1934 verongelukt is en zo sluiten we een dag in Marches-les-Dames af.

Lees het verhaal met foto’s hier klikken

Voor het fotoalbum hier klikken.

GR 5A Proven - Westouter (19,3 km)

Dit is de laatste etappe op de GR 5A Zuid vooraleer de echte Westvlaamse ‘bergen’ aangevallen worden.
We volgen hoofdzakelijk rustige landwegen door een glooiend landbouwgebied. Alles is hier peis en vree. Op onze weg doet niets denken aan de verschrikkelijke oorlogen die hier gewoed hebben. Dat zal wel veranderen op onze volgende etappe … binnenkort.

Klik hier voor het verslag en de foto’s.

4 Jaargetijden - Zomerwandeling te Schoten.

Dinsdagmorgen 17 juni is het stralende zon als we vertrekken vanuit het sportpark “De Zeurt” te Schoten voor een wandeling van 18 km, bestaande uit 3 lussen nl. 8 km, 6 km en tenslotte nog een ommetje van 4 km.
Even een toertje door het sportpark en dan linksaf de dreef in waarvan we aan het einde rechtsaf gaan en de 4 km verlaten die hier rechtdoor trekt. We stappen voor de 8 km de autostrade over en gaan linksaf , eventjes een villawijk in en komen dan onmiddellijk in “Het Peerdsbos”. Het vervolg van de wandeling kan je hier lezen.

 

Wandelen van sas tot sas

Na enkele nachtelijke uitspattingen op een huwelijksfeest kroop ik pas om kwart voor vijf tussen de lakens, dit mag voor een echte wandelaar eigenlijk geen excuus zijn om niet te gaan wandelen. Na vijf uurtjes slaap rolde ik uit mijn bed en voelde me verassend goed, begeleid door een weldoend zonnetje reden we naar Boezinge waar ‘Nooit moe’ haar wisselbekertocht organiseerde.

We schreven nog in voor de 22km, meteen staken we de Ieperlee over; dit is een kanaal dat van Ieper naar de IJzer loopt; en wandelden via een prachtige veldwegel langs deze waterloop richting Diksmuide.

Terwijl we vorderden op deze sublieme wegel daalden de eerste voorzichtige druppels op ons  neer en  hoorden we enkele onheilspellende slagen in de verte. Ter hoogte van het pittoreske sas van Boezinge mondt deze wegel uit op een betonweg, we steken de brug over en krijgen een mooi beeld van het kanaal dat in 1633 na 7 jaar arbeid klaar was. Ondertussen begint het harder te regenen, aan de andere zijde slaan we plots rechts een smal tegelpad in. Op dit moment begint het te gieten, gelukkig zijn we hier wat beschut, we besluiten dan maar om eventjes te wachten.

In zo’n weersomstandigheden heb je twee soorten wandelaars, de één kiest voor de paraplu terwijl de ander zweert bij een regenjas. Ikzelf ben een parapluman want in een regenvest zweet je je te pletter; terwijl we daar staan te wachten passeren er twee verzopen ratten, elk met een regenfrak aan.

De regen komt nu werkelijk met bakken uit de hemel, plotseling uit het niets weerklinkt er een oorverdovende knal, het scheelde op dit moment geen haar of ik had een extra 65kg op mijn rug, mijn wandelmadam had namelijk serieus verschoten.

Na ongeveer vijftien minuutjes klaart het wat op, we vervolgen onze weg maar het tegelpad en de volgende onverharde wegel zijn op bepaalde plaatsen volledig ondergelopen. We zoeken de graskant op en bereiken met redelijk droge voeten een invalsweg, wat verder worden we een appelboomgaard ingestuurd, op de natte graspaadjes tussen de appelbomen is het leuk stappen.

 

Lees HIER verder

 

Bekijk HIER de foto’s

zomerwandeling / wv wijlre / wijlre Nl. 01/06/2008

ZOMERWANDELING

WV WIJLRE.

WIJLRE. NL

 

Wijlre ligt fraai langs de Geul. De aanblik van het dorp wordt overheerst door de meer dan honderd jaar oude Brand Bierbrouwerij. Het kasteel gelegen vlakbij het centrum werd het in de 17e eeuw door de heren van Wachtendonck gebouwd. De carrévormige dienstgebouwen rond de fraaie binnenplaats met keibestrating dateren uit de 18e eeuw. Dit zijn twee van de prachtige gebouwen in en rond Wijlre. De watermolen van Wijlre is met zijn twee waterraderen een van de bekendste watermolens van Zuid-Limburg. Hij maakt deel uit van een grote hoeve, waarvan de molenvleugel met het woongedeelte langs de Geul ligt. Het hoofdgebouw is van mergel- en baksteen en de ramen en deuren hebben hardstenen omlijstingen. Tot in het begin van deze eeuw was het zadeldak met  gedekt met leien. Deze dakbedekking, die het gebouw een klassiek uiterlijk gaf, werd vervangen door pannen. Later werd ook het aantalramen in het woongedeelte boven het water uitgebreid. Op een afstand van ongeveer 150 m. bovenstrooms splitst de molentak zich af. Daar bevindt zich in de afslagtak ook het verdeelwerk dat de watertoevoer naar de molentak regelt. Achter de waterraderen ligt een brede molenwiel en komen beide Geultakken samen. De wandeling brengt ons langs deze prachtige gebouwen, maar eerst wandelen we Wijlre uit en in de verte zien we de brouwerij en de molen, we wandelen een stukje langs de Geul, dan langs de weilanden wandelen we naar Stokhem en Ingber, hier vinden we nog prachtige vakwerkhuizen we wandelen het dorpje uit en genieten van de prachtige omgeving, nu weer een stukje bos dan weer een prachtige landschap van weilanden zen bomen. We komen langs een grote boerderij midden in het veld dan weer verder komen we terug in Wijlre langs de watermolen “molen Otten” en de brouwerij. Een stukje langs de Geul en dan zijn we binnen. Een pracht van een wandeling.

Voor fotoverhaal hier klikken

Voor fotoalbum hier klikken

15/6 - Koksijde, zon, zee en héél véél ZAND

Ik had/heb het bleekblauwe vermoeden dat Jacqueline verleden week al is stiekem in de Marching geneusd heeft.
Waarom? Heel simpel, als ze in de loop van de week een paar maal langs de neus weg zeggen, - ik zou eigenlijk wel eens graag gaan wandelen aan de kust.
Nu moet je wel weten dat ik een pest hekel heb aan zand, dat is goed in een zandbak voor de kinderen bij de buren of om mortel of beton te maken.
Zand kruipt in je schoenen, sokken, als je gaat zitten, in je onderbroek en als er wind is wordt je gezandstraald en zit die troep zelfs tussen je kiezen.
Geef mijn portie maar aan Fikkie! (http://nl.wiktionary.org/wiki/fikkie)

De rest van dit zanderige verhaal kunt u HIER lezen….

Fotokes HIER

GR 5a - Kemmel tot Wijtschate

Onder het motto “we lopen wel tussen de regendruppels door” gingen we zaterdag stappen in de Westhoek. Zo’n 18°C , overwegend betrokken met een fikse bui zo halverwege. We startten onze tocht in Kemmel om via Wulvergem naar Wijtschate te stappen terwijl we onderweg heel wat sporen uit een gruwelijk verleden aantroffen…

Lees het verslag vanaf hier.

Een dartele tocht in het Gentse

Het was alweer twee weken geleden dat ik kon genieten van het aangename wandelgezelschap van mijn twee madammen; hoewel, het voelde vandaag wat aan alsof ik met een deel van de dienst intensieve zorgen op pad was. De één had last van een geblokkeerde nek en de ander had een keel als schuurpapier, maar in feite zijn dit kwaaltjes die perfect te genezen zijn met een gezonde wandeluitstap.

We brengen vandaag voor de eerste keer een bezoek aan de Gentse Dartels, deze organiseerden vanuit Mariakerke er hun Pleintjestocht. Het was even zoeken naar de tent die op het Maurice Claeysplein zou staan, maar deze was neergepoot op de parking van een gekende Nederlandse bank.

Mariakerke is in feite een oud dorp dat vroeger voor 70% uit moeras bestond, op zijn grondgebied telt het een zevental kastelen en één schitterend natuurgebied, namelijk het 215 hectaren grote natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen. In feite is het landschap hier een riviervallei die uitgeschuurd werd door de Leie met vochtige graslandpercelen en veel sloten die bevolkt worden door de meest uiteenlopende soorten watervogels.

Na ongeveer 1km wandelen we via de Vliegpleinkouter deze prachtige groene zone binnen, langs brede onverharde wegels is het hier een paradijs om te keuvelen of om even te verpozen. De meeste percelen zijn een bonte mengeling van verschillende bloeiende bloemen, neem daarbij mooie rijen oeroude knotwilgen, enkele pittoreske slotgrachten en een rijke fauna en je krijgt een wandelgebied van de bovenste plank. De parcoursmeester laat ons vele kilometers door dit domein wandelen, dit verveelt geen seconde. Soms stappen we op houten vlotters die een natte zone overspannen, soms volgen we slingerende wandelwegen tussen het lis, een andere keer volgen we een kaarsrechte gracht, maar het blijft altijd even schoon en oogstrelend.

Lees HIER verder

Bekijk HIER de foto’s

Bewegwijzerde wandelingen in de Demervallei

Het was misschien niet het mooiste tochtje van dit jaar, maar in ieder geval wel het natste. Nochtans heb ik me netjes aan de bewegwijzerde paden gehouden. De Demerbroeken tussen Testelt en Zichem: waar natte natuur nog echt nat mag zijn. Mocht u er ook eens naartoe willen gaan, neem in ieder geval uw zwembroek mee (de dames badkostuum of bikini…). Het loont sowieso de moeite. Voor het volledige verslag van een ondertussen bijna opgedroogd wandelaar, klik hier.