GR130 . Een waterige etappe

Tussen Hertberge en Aartrijke is het omstreeks 26 km. Tenminste als je de GR130 volgt. Waarschijnlijk miste ik veel tgv de regen.

beschermd tegen weer en wind

Klik hier voor een verslagje

Lippensgoedtocht te Beernem.

Met een buslading van 75 wandelaars vetrok WSV Schelle met regen richting Beernem, uit ondervinding weten we dat het daar altijd mooi en rustig wandelen is. Vanuit de heel ruime starzaal St Amandus vertrekken we rond 9:30 uur voor 21 km volop genieten in en rondom het decor van “De Bossen van Vlaanderen”, hierbij spelen de bossen van Beernem, Wingene en Hertsberge de hoofdrol.
Onmiddellijk de natuur in op een tapijt van ritselende bladeren onder de voeten met overal paddenstoelen die nu hoogtij vieren, we zijn nu in Provinciaal domein “Bulskampveld”, hetgeen in de Middeleeuwen een heidegebied was. De naam komt voort uit de oudheid, toen was het “Bulnas Campa” genoemd wat zoveel betekend als “Stierenveld”. We stappen door de statige beukendreven met nu en dan een modderstrook. Na 6.8 km komen we aan op onze eerste contolepost te Hertsberge in het “CC Bulskampveld” waar de zaal door het goede weer de vele wandelaars amper kan herbergen. Wat eten en drinken en op weg voor een lus van 8.3 km.
Lees hier verder met foto’s.

Genkse Heikneuters presenteren prachtige boswandeling

Wij nemen eens de trein om bij jullie te zijn, ja de trein is toch ook altijd een beetje reizen, het is comfortabel en voor senioren aan een zacht prijsje. Het weer is wat winderig, zwaar bewolkt en een temperatuur van om en bij de 10°, maar het zal de ganse dreigen maar droog blijven, soms een klein streepje zon, dus typisch herfstweer en wij kiezen voor het 13 km parkoers.

Vanuit de ruime inschrijfzaal in het Sint- Jozefinstituut zijn wij meteen de baan op. En meteen stappen wij een kaarsrechte dreef in de eikels knappen onder onze voeten en wij genieten rustig van mooie villa’s en de grandioze herfstkleuren. En wees gerust het komt erop geen dreefje er zijn er genoeg, en toch bevinden wij ons even langs de spoorlijn om aan te komen bij het pittoreske stationnetje van Bokrijk. In het weekend en op zon en feestdagen buiten het seizoen stoppen hier de I.C. treinen.

Lees HIER verder

In Deinze regen, zon en wind maar den dreupel maakt ons welgezind

Bah! In de vroege morgen is het echt geen weer om over naar huis te schrijven; regen, wind en een temperatuur van om en bij de 10° voor de eerste Fillierstocht georganiseerd in samenwerking met sportraad Deinze in het kader “Vlaanderen wandelt”. Wij gaan van start in het heiligdom van de jeneverstokerij; door het onaangename karakter van het weer kiezen wij voor het 10 km parkoers. Alhoewel  later op de dag zou het overgaan, en in de namiddag de zon er effentjes doorkomt blijven wij bij ons besluit, en genieten na de wandeling van een geleid bezoek aan de firma.

Wij zijn op stap en komen zo in een stukje industrieterrein, die wij rustig kunnen bekijken. Af en toe wel een stukje interessant, want je komt er eens een naam tegen van producten , dat je zegt a ja dat komt van hier. Maar het duurt niet zo lang voor wij het industrieterrein ruilen voor een eindje langs de Leie. Na een poosje rechtsaf, en zo belanden we in de Groenstraat.

Lees HIER verder

Beernem en Marchiennes: 2 bosrijke wandelingen

Met het herfstseizoen is het zalig wandelen in de bossen: de prachtige herfstkleuren, de paddestoelen en de geuren. Ten zuiden van Brugge vind je nog heel wat bossen met het Bulskampveld, de Vagevuurbossen en de Vorte bossen. Maar buiten de landsgrenzen vind je toch nog grotere bossen en daar moet je niet echt ver voor rijden. In Marchiennes in het departement Nord ligt het Forêt Domaniale de Marchiennes.  Foto’s en verslag vind je op http://ambigirl.skynetblogs.be.

Wandel Mee Dag-Torhout

Op 11 november worden in gans Vlaanderen wandeltochten georganiseerd, zo ook door onze eigen club, meteen ook het begin van het nieuwe clubseizoen. Dus is de keuze voor onze wandelbestemming snel gemaakt. Na de nodige formaliteiten konden we op pad voor de 20 kilometer, in werkelijkheid 19,3.

Klik hier voor het verslag en de foto’s!!!

Marche d’hiver-Jambes

Ons derde treinticket voerde ons naar de Waalse hoofdstad Namen, meer bepaald naar de deelgemeente Jambes. De militaire kazerne Paul de Wispelaere, waar de start zich bevond, herbergt ook een genieschool en -museum. Na wat zoeken in de drukke zaal vonden we de inschrijftafel en schreven ons in voor de afstand van 35 kilometer.

Klik hier voor foto’s en het verslag.

Lakebosschentocht presenteert een heerlijk natuurfestival

Je hebt zo van die dagen dat je zegt “carpe diem” of anders gezegd “pluk de dag” omdat hij er zo mooi uitziet. Wel zondag 8 november was er nu eens zo eentje want van in de vroege morgen was het zonnetje al van de partij, de ietwat frisse temperatuur die de daken en het gras eventjes wit kleurde was rap opgewarmd. Vanuit startzaal ‘De Gilde’ vertrekken wij voor  13km wandelplezier; via een stukje Vlamingstraat en de oude gemeenteschool trekken wij ons op gang.

Wij zijn nog maar eventjes weg en wij mogen de knusse kerkwegel in, een smal en rustig verbindingsweggetje achter de hoofdstraat door. Halfweg vinden wij er ook een O.L.Vrouw kapelletje Na de kerkwegel nog een smaller paadje tussen twee huizenhoge hagen achter de boomkwekerij Schrauwen door, om even later een piepklein bosje door te stappen. Na de doortocht door een rustige en verzorgde wijk bevinden wij ons in de zandstraat en nu gaat het richting St. Elooistraat die wij kruisen en zo in de omgeving van het rusthuis komen.

Voor het 13 km parkoers laten wij het kasteel Pecksteen rechts liggen en gaan het gebied van de Liemaatbeek op in de gelijknamige straat. Wij komen op een verhoogde dam die het centrum dient te beschermen tegen wateroverlast gedurende het regenseizoen. Het is een relatief nieuw wandelpad, wij krijgen een prachtig zicht op de lager gelegen weiden. Er staat ook een uitlegbord die de gemaakte werkzaamheden verklaart.

Lees HIER verder

Canadezen, monumenten en natuur in Knokke-Heist

Bij wandelende Noordzee Boys zijn wij te gast voor de bevrijdingsfeesten. Het is een must voor Knokke om telkenmale hulde en dank te betonen aan de Canadezen die de stad van de bezetter bevrijden, nu reeds 65 jaar gelden. Zaterdag in de vooravond stond een grote plechtigheid op het gemeenteplein gepland, dit in aanwezigheid van een drietal oud-strijders, talrijke hoogwaardigheid bekleders, zelfs de burgemeester van Ontario was aanwezig, ook een groep doedelzakspelers uit Ontario. Tijdens de plechtigheid overhandigde burgemeester Lippens een herdenkingsvlag aan de commandant van het Glensregiment.Ook de bevolking en handelaars delen mee aan deze herdenking want overal zag men de Canadese vlag uithangen, het was een ingetogen en passende plechtigheid. Op zondag was er dan de 36^ste bevrijdingsmars een wandeltocht vertrekkende vanaf het Nederlandse plaatsje Hoofdplaat. De uitgestippelde weg benaderde de weg die de Canadezen hebben gevolgd, de max. afstand bedraagt 33 km, en iedereen kreeg dan ook een poppy, een symbool van de papaverbloem, tot hier het stukje geschiedenis.

Lees HIER verder

Rustige herfstwandeling bij Voetje voor voetje Gits

Voor deze natuurwandeling waren wij te gast bij Voetje voor Voetje Gits, nog steeds de wandelclub  met de meest toepasselijke naam. En het thema van de dag  wandel mee was een extra uitnodiging om te gaan wandelen in een uniek provinciaal domein. Het parkoers is verdeeld in lussen van uiteenlopende en afwisselende aard, met een duidelijke omschrijving voor ieder wat wils. Wij kiezen voor lus 1 over een afstand van 6,5 km en lus 2 van 5,6 km.

Onder een zwaar bewolkte hemel en een licht briesje verlaten wij de inschrijfzaal, de temperatuur om en bij de 10°, en wat vochtig aanvoelend, nu als het zo blijft kunnen wij helemaal niet klagen, en het zal de ganse dag droog blijven, en op een bepaald moment komt zelfs de zon erdoor. Wij stappen meteen het bos in namelijk het ter kerstbos, een aanplanting welke werd gerealiseerd in 2001, met de medewerking van K.W.B. voor senioren, vereniging bos in Vlaanderen, de gemeente Hooglede, en de afdeling bos en groen.

Lees HIER verder

Bekijk HIER de foto’s

Mars Leger-Natie-Gent

Het laatste weekend van het clubseizoen 2008-2009 wordt een echt legerweekend. Het eerste luik voerde ons naar Gent waar we in het sport-en recreactiepark De Blaarmeersen van start gingen voor de 40 kilometer lange Mars Leger-Natie. De Blaarmeersen was oorspronkelijk een meersengebied langs de Leie. De aanleg van het 100 hectare grote park startte in 1976. De meersen werden opgehoogd en later werd de vijver gegraven.

Klik hier voor het verslag en de foto’s.

Oostburg-Sluis vv: een eigen “creatie”

22 km is de wandeling geworden. Uitgevogeld via topokaarten. Maar ook al heb je satellietbeelden ter beschikking eigen ervaring is wat anders. Zo ook deze wandeling.

prooi

U kunt het verslagje bekijken  via de link:

http://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9YTEwMzRlZmYtMzZjOC00Y2U4LWJmMGQtNmEwZjM5MmIwMGY4&hl=nl

Op het kaartje staan 2 rode kruisen op plaatsen waar geen officieel pad loopt. De gele stukken zijn alternatieven hiervoor.

Wandelen langs het Wandelknooppuntennetwerk Kempense Heuvelrug

Donderdag zijn we nog eens gaan wandelen met de Deurnese Ijsberen, die elke eerste donderdag van de maand een wandeling inrichten. Omdat Jos, een ex-collega van mij bij deze wandelaars hoort, is dit steeds de gelegenheid om nog eens bij te praten. Wij hebben tenslotte 24 jaar nauw met elkaar samengewerkt en dat schept toch een blijvende band.
We vertrokken met onze tweeën vanaf zijn woonst in Grobbendonk richting Kleine Nete waar we na een 4,5 kilometer zouden samen komen met de groep, vertrokken vanaf Herentals Station. Daarbij passeerden we in Grobbendonk de nog steeds actieve watermolen.
Deze dubbele onderslag-watermolen staat op de eigenlijke “Nete” (de zijarm en de grote arkuil zijn gegraven), nabij de samenvloeiing met de Aa. De “Watermolen” werd al in de 11de eeuw vernoemd en behoorde in de 13e eeuw toe aan de Heren van Grobbendonk en aan de abdij van Sint-Bernard-op-de-Schelde, die deze streek van de Hertogen van Brabant in leen hadden. De molen werd na herhaalde vernielingen steeds opnieuw opgetrokken. In 1268 brandde hij af. In 1597 werd hij opnieuw totaal verwoest. Het linkergebouw is 17e eeuws. In 1919 werd hij weerom door brand ernstig geteisterd. In 1921 werd hij helemaal vernieuwd en in 1962 als monument beschermd. In 1986 werd een nieuw metalen waterwiel met acacia-planken geplaatst. Het feit dat hij nog steeds dagelijks maalt met de kracht van water, vormt een unicum.
Voor de wandeling werd gebruik gemaakt van het wandelknooppuntennetwerk Kempense Heuvelrug. Deze maal een 19-koppige groep, een recordaantal wandelaars in de vele jaren dat deze wandelingen ingericht worden. De gemiddelde leeftijd schommelde rond de 65 jaar schat ik, met zelfs een tachtigplusser er bij. Maar over het algemeen zijn dit allen sportievelingen en actieve ‘senioren’. Zodra we bij de groep aangesloten waren volgden we de Kleine Nete richting Herentals.

Onze eerste tussenstop en koffiepauze hielden we in Hidrodoe.
Hidrodoe, het interactieve waterdoecentrum aan het Netepark, werd opgericht door PIDPA de drinkwater maatschappij van de provincie Antwerpen en officieel geopend voor het publiek op de Wereldwaterdag in 2003.
Een mooie omgeving om een koffie te drinken (of voor sommigen een Corsendonck). De wandelknooppunten leidden ons doorheen de bosrijke omgeving langs mooie paden die er na de regenval wel modderig bij lagen, maar iedereen had goed schoeisel en kleding voorzien.

Op de middag hadden we een tijdje miezerige regen maar al met al viel het, ook qua temperatuur, best mee. De middagpauze werd gehouden bij Sus Pad te Poederlee.
Veel wandelaars en fietsers lessen hun dorst in Sus Pad, zelfs een helicopter landt hier schijnbaar een of twee maal per week. De zaak bestaat al van voor de Tweede Wereldoorlog en is altijd in dezelfde familie gebleven. In 2003 vernieuwde en heropende Raf Geerts (29) de zaak. Sus Pad was de bijnaam van Franciscus Cerstiaens, maar het was zijn echtgenote Mieke Pad (Maria Van Looy) die destijds de drijvende kracht was achter de zaak. Kleinzoon Raf zet nu de horecatraditie voort.
Na onze boterhammetjes veroberd te hebben bij een verse soep of een Keizer Karel vertrokken we voor het tweede gedeelte van onze tocht. Ergens in de bossen te Lichtaart namen enkelen van de groep de kortere weg richting startpunt, terwijl wij richting Camping ‘Korte Heide’ trokken. Vijfendertig jaar geleden heb ik hier met mijn ouders enkele zomers doorgebracht toen dit nog camping ’t Lachriet heette.

We bleven doorheen de bossen lopen, parallel met de kleine Nete. Zo ging het terug richting Herentals Station waar we om 17u10 aankwamen na een wandeling van zo’n 28 kilometer. Een mooie tocht waarbij we ten volle konden genieten van de bosrijke omgeving van de Antwerpse Kempen.

Zilveren Vloot wandeling te Brugge.

Maandagmorgen trok ik met de trein naar Brugge om er 25 km te gaan stappen, normaal zou ik te Brugge aankomen om 8:40 uur maar Murphy of de NMBS beslisten daar anders over zodat ik ongeveer 2 uur later ter plaatste was maar daarover later meer. Het werden uiteindelijk een 14 tal kilometer omdat ik op tijd wou terugkeren moesten er zich opnieuw problemen voordoen, neem die ezel en die steen maar even in gedachten.
Veel volk bij de inschrijving en het eerste pluspunt was dat het helder was en het zonnetje scheen. Langs het station en erdoor op weg langs de Spoorwegstraat naar de Bargeweg met zijn bekende Bargebrug, het gaat langs de Veste en erover dan via de Vestingstraat kronkelen tot we de terreinen van Club Brugge in het vizier krijgen. Lees hier verder.

Herfsttocht-Voormezele

Voormezele werd reeds vermeld in 774 als parochie van het bisdom Terwaan. Later werd het een abdijparochie. Die augustijnerabdij werd gebouwd in 1068, door ene Isaac, heer van Voormezele. Ruim 700 jaar later werd de abdij, tijdens de Franse revolutie, volledig verwoest en later nooit meer heropgebouwd. Vóór de verwoesting die de eerste wereldoorlog met zich meebracht, telde de Ieperse deelgemeente 4 kastelen. Eén ervan in de buurt van de startzaal, tenminste als we de naam van het zaaltje, Kasteelwal, mogen geloven. We kozen er voor de 21 kilometer.

Klik hier voor het verslag en foto’s.

Geel – Mol – Geel (GR 561): Door de Zuiderkempen met de Molse Nete en Grote Nete als leidraad (25-10-09)

Dat het niet altijd mooie wandelingen kunnen zijn, heb ik dit weekend nog eens ondervonden. Wandeling nr. 14 uit de Dagstappergids Antwerpen zou ik niet meteen aanraden. Deze wandeling bestaat voor de helft uit huizen kijken maar gelukkig zit er toch nog een mooi natuurstuk in. Combineer je dit natuurstuk met andere paadjes, dan moet het mogelijk zijn om een betere wandeling te kunnen uitstippelen. Foto’s en verslag vind je op http://ambigirl.skynetblogs.be.

Fantastisch mooie herst op en rond de Tiegemberg

Het zonnetje schijnt reeds vroeg in de morgen en de temperatuur bedraagt om en bij de 12°, een schril contrast met de dag ervoor die grauw en miezerig was, ook de belangstelling in de vroege morgen is reeds groot. Midden in het St.- Arnolduspark vinden we zaal Jericho alwaar wij onze inschrijfplicht vervullen en van waaruit wij even later aan een verkenningstocht beginnen op en rond Tiegemberg bij de gelijknamige wandelclub; we kiezen voor het 12 km parkoers.

Bij het verlaten van de zaal mogen wij direct een tandje bijsteken want het gaat behoorlijk bergop, een flink opwarmertje. Eventjes boven passeren wij het geboortehuis van toondichter Alfons Moortgat, om een paar honderd meter verder een eerste indruk te krijgen van het heerlijk ogend golvende landschap, en in de verte nodigt het slanke torentje van Ingooiem ons uit voor een bezoek en dat zal dan ook geschieden, wist je dat verscheidene inwoners het dorpje bij de oude naam noemen namelijk Yvegem, dit ter zake maar wij bevinden ons op de Meuleberg.

Lees HIER verder

Marche du Viaduc-Dinant

Werken aan het spoor zorgden ervoor dat de trein met 22 minuten vertraging Brussel-Noord binnenliep. Onze aansluitende trein was ondertussen al vertrokken, waardoor we een uur later dan verwacht onze bestemming bereikten. Dinant is een klein, toeristisch stadje, aan de boorden van de Maas, even voorbij de samenvloeiing met de Lesse. Het is de geboortestad van Dominique Pire (oprichter Vredeseilanden en winnaar Nobelprijs voor de Vrede) en Adolphe Sax (uitvinder van de saxofoon). In het plaatselijke casino konden we ons inschrijven voor de 30 kilometer.

Klik hier voor het verslag en de foto’s.

Heizijdetocht vanuit Lebbeke

Op weg naar Lebbeke was het weer niet veel soeps om over naar huis te schrijven. Zwaar bewolkt miezerige motregen, zelfs af en toe een vlaagje en een temperatuur van om en bij de 12°. Nu wij volharden in de boosheid want als het op één plaats regen dan kan het dat het elders niet regent en dat was zo in Lebbeke was het over, en wij kozen voor het 14km parkoers.

Als wij de startzaal verlaten stappen wij eventjes richting centrum op, en het eerste dat opvalt zijn die twee prachtige oude herenhuizen aan onze rechterzijde. Ook een grote firma met als aanduiding haarsnijderij, nee het was gene gewone kapper die daar woonde. Even later stappen wij het eerste kerkpaadje of tegelpaadje op zoals je het wilt noemen en wij zullen er nog enkele bewandelen. Een ogenblik nadien wisselen wij het paadje voor een rustig tarmacje en zijn als het ware de natuur in. , Maar wij vinden er een park, een lieflijk ogend parkje maar klein en zeer mooi, vooral dank zij de natuur met zijn unieke kleurenpracht.

Lees HIER verder

Met het veer over de Schelde in Schellebelle.

TreinTramBus stimuleert het openbaar vervoer.

De vereniging nam het initiatief om wandelroutes te ontwikkelen. De wandelroutes beginnen aan een halteplaats van De  Lijn, of aan een station van de NMBS.  Zij eindigen bij een andere stopplaats.

Ik bewandelde een route die in 2006 gepubliceerd was.  De Kalkense Meersen: ruimte, water, natuur en rust zijn hier troef.

Ik heb mijn foto’s in een filmpje gemonteerd. Bekijk de montage door op de afbeelding te klikken.
Lees mijn wandelervaring in mijn blog door hier te klikken.

De wandelingen van halte naar halte zijn te vinden op: http://www.groenehalte.be/

24.10.2009 – Heksentocht, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden V.Z.W. (087)

Daags voordien kreeg ik van ondervoorzitter Julienne te horen dat bestuursleden om 10 uur verwacht werden in de Gemeentelijke Basisschool te Welle bij Denderleeuw. Daar was het meeste werk (tafels en stoelen schikken, bij voorbeeld) al de dag voordien gepleegd door zij die toen vrij waren, maar er was toch nog wat over, zoals prijslijsten uithangen, versieringen aanbrengen (dat deden vooral omloopcommissarissen Bruno en Tony met hulp van Jozef), zo kwam alles tijdig klaar voor zij die het officiële startuur, 17.00 uur, afwachtten. Ik zette dan mijn mobiele secretariaat op voor de leden die hun lidgeld al wensten te betalen, en dat deed ik zelf ook. Ik had het over “zij die het officiële startuur afwachtten” omdat het jaarlijks gebeurt dat wandelaars liever eerder vertrekken, om wat voor reden dan ook (ze wandelen niet graag in het donker; ze wilden ’s avonds nog naar het ledenfeest van hun eigen club maar wilden De Sportvrienden toch graag een bezoek brengen; ze hadden niet nauw gekeken in de Marching en waren toch al in de buurt).

Zo’n 500-tal wandelaars werden niet afgeschrikt door het natte weer, dus we konden vroeg (kort na middernacht) beginnen met ontruimen, al werd het meeste werk hieraan opgespaard voor zondag voormiddag, wat vlot ging met 6 personen.

De GR130: een ministuk op een zonnige herfstdag

Voor dinsdag 20-10-2009 was de weersvoorspelling gunstig. We maakten een kort tripje van 16 km: eenstuk boven en een stuk onder de A40.

belangstelling

zie verder:

http://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9NGEzZjVhYTktOGYyNC00ZjY3LWFmOWItY2JhOGEzNGQ1ZDJj&hl=nl

GR 57 Etappe 2 (16,3 km): Angleur – Esneux (18-10-09)

Wandelen in Wallonië, ik kijk er altijd naar uit. Meestal omdat het onbekend gebied is en omdat er veel leuke, onverharde paadjes zijn. Ook deze etappe op de GR 57 voldeed aan mijn verwachtingen en een wandeling in het bos in herfstsfeer was het voornaamste ingrediënt. Foto’s en verslag vind je op http://ambigirl.skynetblogs.be.

20ste Nete- en Kastelentocht, Berlaar 18 oktober 2009

Zondagmiddag was het een heerlijk weertje voor een herfstwandeling en deze maal trokken we naar de Antwerpse Kempen. WSV Berchlaer organiseerde vanuit Berlaar hun 20ste Nete- en kastelentocht en we besloten er 12 kilometer te wandelen.

Vanaf de startplaats in Berlaar zochten we al snel de trage wegen op, langsheen akkers en weiden waar opvallend veel paarden, ezels en pony’s stonden. We kwamen zo bij de Grote Nete waar we langs de boorden van het meanderend riviertje bleven wandelen tot in Bevel.

Daar maakten we een kort ommetje naar de grote rustpost halfweg ons traject. Het duurde een dik kwartier vooraleer we aan onze pannenkoeken geraakten, die spijtig genoeg niet echt lekker waren, het enige minpuntje bij deze organisatie. Naar de vraag welke trappist ze in huis hadden, boden ze me zelfs twee verschillende ‘trappisten’ aan, Tongerlo en Westmalle. Ik doe ook al lang de moeite niet meer om uit te leggen dat Tongerlo geen trappistenbier maar een abdijbier is
Het tweede deel van de wandeling kregen we een even mooi parcours voorgeschoteld als voor de rustpauze. Doordat er meer bewolking was, werd het frisser en konden we niet meer in T-shirt wandelen zoals eerder wel het geval was. Weer werden we richting de Grote Nete gestuurd die we bleven volgen, genietend van de mooie vergezichten van op de dijk. Nadat we via een mooie houten brug de rivier overgestoken waren, passeerden we doorheen het gezellig dorpje Gestel.

We werden door dreven gestuurd langs (prive)kastelen en maakten gebruik van wegels doorheen akkers om zo terug in het centrum van Berlaar te belanden. Vooral de bomen getooid in herfstkleuren waren heel fotogeniek, zoals deze foto van Fleur laat zien.

Warsage, een wandelparadijs in de Euregio

Wat ons bezielt is als het ware een magische kracht om eventjes naar de Voerstreek te komen wandelen, weten wij echt niet, maar wij vinden wel enkele gegronde redenen ervoor. Als natuurliefhebber kan je er heerlijk wandelen in een ongerepte rustige en prachtige natuur, echt een streek om te onthaasten. Verder zijn er de verschillende verblijf accomedaties die je heel wat comfortabele vakantieverblijven aanbieden in allerlei formules. Verder is de streek ook een uitstekende uitvalbasis in die Euroregio naar Aachen Maastricht Luik en zo meer. Daarenboven een zeer gastvrije bevolking, en tal van heerlijke streekgerechten, wat kan een mens zich nog meer wensen.

Goed wij zijn gekomen om te wandelen, en dit in het kader van de Euregio Marching Trophy, reeds aan zijn 2^de uitgave toe. Wij maakten reeds kennis met Voeren (B), Gulpen (N), Vijlen (N), Venwegen (D) en nu Warsage (B) waar wij te gast waren, er rest ons daarna nog eentje en dat is Genk(B).

Lees HIER verder

Groen in de zon

De eerste dag in oktober 2009. Een 10 km self made wandeling ten oosten van Byfleet, Surrey, GB. Over 3 schitterende golfterreinen en langs de rivier de Wey.

Walsham Lock

Voor eenieder die wil kijk verder op:

http://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9ZGZkZWY0YWYtMGIzYS00NjJhLTliNWQtODc3OTg5ZGEzMTU4&hl=nl

Groenhovebostocht-Torhout

Het is herfst, de zon krijgt het steeds moeilijker om vroeg op te staan en bomen vechten krampachtig tegen regen en wind om hun verkleurde bladeren zo lang mogelijk te behouden. Het ideale moment voor onze wandelclub om uit de zomerslaap te ontwaken en met een aantal eigen organisaties het herfstoffensief in te luiden. De eerste in rij is de Groenhovebostocht, die zoals de naam al doet vermoeden het Groenhovebos en zijn ruime omgeving zou verkennen. Vanop de wijk Maria-Assumpta in het noorden van onze sparrestede vertrokken we voor het parcours van 22 kilometer.

Klik hier voor het verslag en de foto’s!!!

17.10.2009 – Verbroederingstocht Heide- en Padtochten, georganiseerd door Padstappers Geraardsbergen (135)

Omdat ik in de namiddag nog een boodschap wou doen, koos ik voor de bescheiden afstand van 16 km, waar parcoursmeester Kurt nog 900 m had aan toegevoegd. In de parochiezaal van Viane, deelgemeente van Geraardsbergen, bekeek en fotografeerde ik het omloopplan, en bekeek tevens dat van 50 km. Die afstand, en die van 40 km, is ene die men ook vanuit Gooik kan kiezen, want De Heidetochten Kester-Gooik (358) organiseerde vandaag eveneens een wandeltocht (het zou anders geen Verbroederingstocht Heide- en Padtochten heten, hé?).

De 16 km leidde naar Galmaarden via rustige wegen (zodra de N495 was overgestoken), veld- en bospaden, langs Sint-Paulus (gekend van de Sint-Pauluskapel) en Wilderen. Op zo’n rustige weg stonden twee automobilisten te wachten tot de vrachtwagen vol rapen was geladen (nabij het kerkhof van Viane), dat ging in twee etappes. Eerst werd met een schepkraan een goeie hap rapen geraapt, in een bak, aan een tractor bevestigd, geladen, en dan via een soort “loopband” in de laadbak van een vrachtwagen geladen. Van daar was het niet ver meer tot Galmaarden, waar de rustpost was. Daar sloeg ik een praatje met Christiane uit West-Vlaanderen, vooral over de wandelweek van Vichte tot Dhron (aan de Moezel). In Galmaarden had ik een lus te stappen, de Beverbeek over te steken en via Piepelo kwam ik terug in de school waar mijn controlekaart werd afgestempeld en waar ik nu een praatje sloeg met José van Ronse (hij was in het gezelschap van Libain, voorzitter van de Chatons, en nog een wandelaar bij deze club). De terugweg naar Viane voerde mij langs Gemelingen, Rode en Embeke.

Het was eens te meer een mooie tocht zonder moeilijkheidsgraad (1 hellinkje), veld- en bospaden die aangenaam te bewandelen zijn. Het weer viel me ook mee, ik had twee miezerbuitjes, en bij aankomst in Viane kreeg ik nog een regenboog te zien. Echter, toen ik naar de auto terug ging, regende het harder, dus dat zullen de wandelaars op de grootste afstanden wel te verwerken gekregen hebben.

Mijn fotoalbum is hier: http://picasaweb.google.be/9470hvds/Viane2009

10.10.2009 – Euraudax Achel-Lommel, georganiseerd door Euraudax België (258)

Met Paul kwam ik behouden aan in zaal Klosterhof te Lommel (Kattenbos), waar al enkele wandelaars konden begroet worden, naast natuurlijk organisatoren Hilde en Jean (niet Louis, dus, hoewel de startplaats in Lommel gelegen is), en hun medewerkers. Het ging om een 30-uren-tocht, dus de sporttassen bleven staan.

Terwijl we wachtten op het sein van 11 uur, hing Jean nog de kaarten van de lussen aan de wand, dat is ook de eerste keer bij een Euraudax-tocht ! Niet dat andere organisatoren nu ook hiertoe dienen verplicht te worden, maar het was wel leuk een idee te hebben van waar we heen gingen. Toen de wandelaars klaar waren voor de start, vertrokken we voor de eerste lus, dit vooral over de bos- en veldpaden van het natuurreservaat Kattenbosserheide, waar deze paden nog “versmald” werden door plassen, sommige hiervan zo breed dat we de schuine berm moesten begaan. Daar hadden wij de enige wagenrust van deze lus, aan de rand van dit natuurreservaat. Onder andere via het Kempens Kanaal bereikten wij de enige caférust van de hele tocht, in taverne De Waterkant. Enkele stamgasten vroegen welke wandeltocht wij maakten, want er was er nog ene van de plaatselijke club, WSV Milieu 2000 Lommel (VVRS, V.L 043), zelf hebben wij daar niemand van gezien (behalve Geert en Marie-Claire, maar dat was omdat ze bij de Euraudaxers waren ), doch wel een wegwijzer naar de startplaats en eentje voor de wandeling zelf. We gingen dan terug via dat kanaal en nog eens de Kattenbosserheide, waarbij we de Leyssensmolen langs gingen. Deze is momenteel niet toegankelijk, het zou verplaatst worden. Wat info dat ik op het internet gevonden heb: Lange tijd heeft te Lommel slechts één windmolen gestaan. Het was de molen van Lutlommel, die wellicht al bestond vóór 30 augustus 1304 en die omstreeks 1970 werd afgebroken en heropgebouwd in het Nederlandse stadje Heusden aan de Maas. In 1804 had Peter Cuypers in de Vreyshorring een perceel grond gekocht waarop 5 jaar later een tweede windmolen zou gebouwd worden. Op 15 februari 1809 bekomt hij de definitieve bouwvergunning en in juli van dat zelfde jaar was de molen reeds klaar en verhuurd. Meermaals werd de molen verhuurd, verkocht of overgeërfd tot hij op 15 september 1960 door de gemeente werd aangekocht. In 1963 werd hij afgebroken en heropgebouwd op Kattenbos. Op 21 november 1964 volgde de inhuldiging van deze gerestaureerde maar niet geklasseerde molen. Naar één van de vroegere eigenaars wordt deze molen nog wel eens “Leyssensmolen” genoemd. Na een lange administratieve weg om het bekomen van betoelaging vanaf 1984 is de molen gerestaureerd en zijn er weer gediplomeerde molenaars voor het malen beschikbaar. Op 26 mei 1989 werd de Leyssensmolen eindelijk officieel ingehuldigd en opengesteld voor het publiek. En zo kwamen we terug, waar we onze smos (voor mij met kaas) vonden. Van het half uur rust profiteerde Jean om een 2de Audax-schelp uit te reiken aan Conny van De Kadees. Van harte gefeliciteerd!

Voor de tweede lus volgden wij Hilde met nog een bezoek aan de Kattenbosserheide maar dan langs andere paden, en ook nu meer paden dan verharde wegen. Na bijna anderhalf uur kwamen we aan de wagenrust, deze werd eens te meer gegeven aan het Duits kerkhof. Jean zei daar dat deze gesloten was, maar we konden er toch binnen, misschien bedoelde hij dat het bezoekerscentrum gesloten was en er geen gids beschikbaar was? Ik was in ieder geval niet de enige wandelaar(ster) met fototoestel die gauw tot de crypte ging voor enkele foto’s. De grootste soldatenbegraafplaats uit W.O.II, met erehof en crypte, telt 39.091 Duitse gesneuvelden en ca. 20.000 kruisen (één kruis voor 2 gesneuvelden). In 1946-1947 werden hier de gesneuvelden van 4 voorlopige verzamelkerkhoven overgebracht (Henri-Chapelle, Fosse, Overrepen, Neuville en Condroz met nog 541 Duitse doden uit W.O.I van het soldatenkerkhof te Leopoldsburg). Van 1953 tot 1959 legde de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge met de hulp van de Duitse jeugd tijdens de vakantiemaanden deze grootse begraafplaats aan (16 ha). Barre zandgrond werd omgetoverd in een purperkleurige heidezone door aanplanting van nieuwe heidestruiken en verschillende boomsoorten. De Volksbund wil door het onderhoud der Duitse graven de slachtoffers herdenken van politiek- en oorlogsgeweld maar tevens hulp bieden aan de ouders door identificatie der gesneuvelden en wereldverzoening betrachten over de graven heen als wil hij beduiden: “Bewaar in uw geweten de vermaning der kruisen tot de vrede!”. De wandeling ging verder langs Vriesput (nee, zo koud was het niet, de meesten gingen in T-shirt ) en door het domeinbos naar de tweede wagenrust, die aan het voetbalplein van Kerkhoven. We keerden terug langs Gelderhorsten en terug door het ons al bekende Kattenbosserheide. Terug in de zaal kregen we kippensoep, gevolgd door twee worstjes met wortelstoemp en appelmoes, wie nog honger had, kon nog eens langs ’t buffet passeren.

Na 50 minuten floot Hilde voor vertrekken en verklaarde dat wij een lus van 9 km zouden maken en dan terug keren naar de zaal, dus wie zijn bonnetje voor de soep met brood of hamburger verlegen leggen was, kon dat over anderhalf uur nog doen. Hilde trok al meteen door en pas vertrokken, werd de groep opgesplitst door de NMBS, die de overweg sloot voor een trein naar Neerpelt. Gelukkig was Jean bij ons, en hij wist dus waarlangs wij het centrum van Lommel zouden bereiken. Na enkele 100en meters zagen wij de kopgroep voor ons en bij het betreden van het stadscentrum werd toch op ons gewacht. We gingen dan kriskras de stad door en keerden terug voor ons dessert, een stuk appeltaart met rozijnen in. Na een kwartier was het tijd om 16 km te wandelen, eerst langs de spoorweg, door de wijk Kristalpark naar de wagenrust aan de kerk van Werkplaatsen, een gehucht van Lommel (haar gehuchten hebben nogal bizarre namen). Daar trakteerden Jeannette en Huub op hun Gouden Arend met schuimwijn, frisdranken en knabbels, hartelijk dank en wel gefeliciteerd ! Het ging vervolgens terug via de wijken Westwijk en Balendijk, om dan in Kattenbos ons tussendoortje (voor mij hamburger) te verorberen.

Tijdens de vierde lus mochten we weer Jean volgen door de wijk Siberië waar we ook kriskras door gingen, wat moet je anders, als het al flink duister is? Zo bereikten wij de wagenrust aan Techno Lutlommel (gelukkig was daar geen techno-herrie te horen…) en 10 km later Overpelt VV. Van daar restten ons nog 6 met zaklampen verlichte kilometers tot Kattenbos voor het ontbijt, de enige maaltijd waar ik geen foto van nam, van deze lus overigens ook niet, daarvoor was ’t te duister.

De vijfde ronde werd alweer door Hilde geleid door de Lommelse Sahara naar de Lossing, een taverne aan het Kempens Kanaal dat evenwel gesloten was. Van hier tot de evenementenhal De Soeverein was maar 6 km dus dat viel aardig mee om nog eens te kunnen zitten, want de vermoeidheid had de meeste wandelaars toch al in haar greep. Ik ben al dikwijls gaan wandelen in Lommel en zijn Sahara maar Hilde en Jean wisten mij (en de anderen ook, vermoed ik) toch weer te verrassen met onbekende paadjes en paden. Zijn die ontoegankelijk in maart? Bekende stukken kwamen er ook in voor, dat valt niet te vermijden, maar de voetgangersbrug is toch al een trekpleister. Terugkeren deden wij via de wijken of gehuchten Hezerbergen en Vrijshorring, om in Kattenbos nog een warme maaltijd kregen, geen pasta, zoals op zoveel plaatsen, maar stoverij met kroketten, sneden perzik en appelmoes. Hiervoor kregen we drie kwartier tijd en ik ging een laatste keer mijn voeten verzorgen en andere kousen aantrekken. Intussen ontvingen Francine & Amedé (Euraudax Avelgem) hun 7de Gouden Arend, van harte gefeliciteerd!

Voor de laatste lus was Jean alweer baankapitein, hij leidde ons naar het natuurreservaat ’t Plat waar aan De Gorten de eerste wagenrust stond. De tweede stond in Holheide vanwaar wij Kattenbos bereikten via het natuurdomein naast de spoorweg.

Er restten nu nog 3 Gouden Arenden uit te reiken, de 40ste (!!) aan Jeannette, de 24ste (!) aan Gerrit en de 13de aan Huub, die natuurlijk samen met Jeannette mocht poseren. Allen hartelijk gefeliciteerd!

Het was een mooie tocht, vooral overdag, wat ik, Jean en Hilde kennende, wel had verwacht.  Het weer viel ook nogal mee, een bui tijdens de eerste lus tussen de wagenrust en de aankomst in de zaal, en gemiezer tijdens de voorlaatste en laatste lus. Er waren ongeveer 80 wandelaars uit België, Nederland, Duitsland en Frankrijk.

Mijn fotoalbum is hier: http://picasaweb.google.com/9470hvds/EuraudaxLommelOkt09

4de Zaaitocht te Ingooigem.

Lus 1:
Vanuit de startzaal zullen we 4 lussen maken in het heuvelachtige landschap van de Vlaamse Ardennen. Eerst gaat het richting Zaveleinde op en neer met veel gele koolzaadvelden, dan ronden we Zaveleinde om dan richting Otegem te trekken dat we rechts laten liggen om door de velden terug te gaan naar de startzaal voor controle na 5,3 km, een mooie opwarmer.
Lus 2:
We stappen richting Scheihoek tussen de velden met suikerbiet en rabarber op weg naar de Tjampensbeek die we oversteken naar Schernaai, hier gaan we rechtsaf naar de Tiegemberg, op de flank ervan vinden we een appel en perengaard die nog moeten geplukt worden. Lees hier verder.