Duivelseieren

“Zie”, placht hij ’s morgens te zeggen, “die zilveren parels op de bloemen! Voor wie anders liggen al die diamanten over het gras gestrooid dan voor mij? Wat ben ik rijk!”
En als hij door het woud liep, zuchtte hij: “wat een hoge gewelven, wat een ruime portalen, wat een prachtige zuilen! En dat alles voor één man!”
Des middags lag hij op zijn rug naar de wolken te kijken, die de wonderlijkste figuren voor hem maakten. “Zie”, sprak hij dan, “een beer! En daar een winterlandschap! Ik word er verlegen van!”
Maar des avonds was de bramenplukker het meest verblijd. Dan ging hij onder de laurierboom zitten voor zijn huisje en wachtte gespannen. En plotseling, als de zon voor het laatst haar purperen stralen over de heuvels wierp, begon ver in het woud een fijne hoge stem te jubelen, zo verrukkelijk schoon en toch zo eindeloos weemoedig dat de bramenplukker de tranen in de ogen schoten. “Heerlijk, prachtig!” riep hij dan ten leste uit, “dank, dank, onbekende zanger!”

Met dit fragment uit “Godfried Bomans Werken II” wordt de folder afgesloten die we aan de balie van het bosinfocentrum in het Leen overhandigd krijgen. De folder beschrijft een wandeling door het bos met enkele opdrachten voor de jeugd. Wij zijn daar al wat te oud voor, maar de plattegrond en de pijltjes ter plaatse bezorgen ons – mede door de regen van de afgelopen dagen – een zeer paddestoelen-rijke wandeling.

Lees hier een kleine persoonlijke indruk en bekijk er ook de foto’s die we meebrachten.