Een spervuur van veldwegels op de flanken van de Kruis- en de Hotondberg

Het was reeds enkele maanden geleden dat we gingen wandelen in de Vlaamse Ardennen, maar op aanraden van enkele wandelvrienden namen we vandaag deel aan de Klypetocht van de Chatons Ronse. Deze morgen lagen de velden er wit bij, de thermometer stond op 0°C, maar het beloofde een prettig wandelweertje te worden. Vandaag kiezen we voor de 28km. Vanuit de ruime startzaal werden we door een wat verouderd industrieterrein naar de rand van Ronse gestuurd. Vanuit het niets duikt plots het kasteeldomein St-Hubertus op,  één van de paradepaardjes van dit 7ha groot domein is de prachtige vijver die in de jaren ’20 werd aangelegd. Heden ten dage is het kasteel gerenoveerd en doet dienst als restaurant-feestzaal. De pijlen stuurden ons volledig rond de waterpartij waarna we via de lange klimmende oprit dit privé-domein verlieten. Van een goede start gesproken.We vervolgen onze weg via de in kasseien geplaveide nieuwe Kruisberg, deze helling werd zes maal opgenomen in de Ronde van Vlaanderen. De weg stijgt gezapig totdat we plots links een onverharde wegel worden ingestuurd, nog wat verder klimmen we door een mooi grasperk verder. We bevinden ons nu in het park de l’arbre de malander; de grond waar het park zich nu bevindt werd in 1950 door de gelijknamige persoon aan de stad Ronse geschonken. Nu kunnen de inwoners net als wij genieten van een prachtig panoramisch uitzicht en van een mooie smeedijzeren zonnewijzer. We volgen nu de wat bredere invalsweg bergop om net voor de top links een schitterende smalle veldwegel te worden ingestuurd die de afdaling inzet. Vanop deze met oude hagen afgeboorde wegel kunnen we opnieuw genieten van een uniek uitzicht over de groene heuvels. We bevinden ons nu op de Spinessenberg waar we genieten van een prachtig stukje natuur, mooie witgekalkte hoevetjes liggen uitgesmeerd tegen de groene flanken van de Kruisberg. We dalen verder via de Vlamingenstraat die wat verder veranderd in een prachtige veldwegel, het blijft fantastisch wandelen op dit snoer van onovertroffen wegels. Enkele honderden meters verder zien we plots de spitse toren van kerkje van het gehucht Klype, opnieuw dalen we via een graswegel naar het dorpje toe. Eventjes verder vinden we na iets meer dan 7km onze eerste controle in het parochiecentrum dat gelegen is in het kerkgebouw zelf. Lees HIER verder Bekijk HIER de foto’s