Maar amper een andere landstreek in Duitsland wordt door de zon zo verwend als de Pfalz langs de Duitse ‘Weinstrasse’. Hier schijnt de zon 1800 uren per jaar. Moeder natuur heeft deze contreien ruim bedeeld. In het westen in de luwte van de heuvels van het Pfälzer Wald gelegen en in het oosten begrensd door de Rijn vindt men een van de mooiste landschappen van Duitsland.
Rondom Kallstadt vindt men niks anders dan wijngaarden. De Riesling is de koploper, met meer dan 20 procent van de bebouwbare oppervlakte. Weiss- en Grauburgunder, Portugieser, Spätburgunder, Dornfelder en nog vele andere druifsoorten zijn eveneens vertegenwoordigd.
Tijdens onze wandeling van zo’n 8,5 kilometer op vrijdag 2 mei volgden we grotendeels de Rieslingweg. De ‘Rieslingweg’ liet ons rondom Kallstadt wandelen waarbij we op deze korte route een hoogteverschil van meer dan 100 meter moesten overwinnen. Dit was een goede oefening voor de kuitspieren en we werden hierna wel beloond met mooie panoramische vergezichten. Als je op een van de foto’s klikt kom je in het fotoalbum van deze wandeling terecht.





Geen wonder dat Lodewijk XIV zich zoveel moeite getroostte om de Pfalz bij Frankrijk in te lijven. Met al die wijn, ik zou net hetzelfde gedaan hebben. Tenminste , moest mijn schatkit het toelaten een staand leger te financieren. Dit gezegd zijnde, gefeliciteerd met die foto’s: ze geven de wijngaarden van de Pfalz de abstracte schoonheid van een bedoeïenentapijt.