LENTEWANDELTOCHT
PSYLOCLUB REKEM.
REKEM.
Rekem in het nieuws dankzij de wedstrijd “Het mooiste dorp van Vlaanderen” vandaag is er een wandeltocht, wij gaan eens op onderzoek uit of dit ook wel een mooi dorp is. Wij zijn nog nooit in Rekem geweest. Vertrek van de wandeling in het psychiatrisch ziekenhuis. Onze wandeling is volledig in het bos. Spijtig dat het zo een zuur weer is. Toch gelukkig geen regen. We wandelen door het bos dan weer een stukje heide en openvlakte en dan weer het bos in, langs een grote vijver en terug langs de bospaden, zo de hele wandeling. Wij hadden gehoopt even in Oud Rekem te wandelen maar de wandeling komt er niet. Dan beslissen wij maar om een bezoekje te brengen aan Rekem. Tussen de 14de en de 16de eeuw was Rekem een vrij belangrijke stad. Op een geven ogenblik was het zelfs een minivorstendom met een eigen munt en een eigen leger.
Het graafschap Rekem, ook wel Reckheim genoemd, besloeg een klein gebied aan de linkeroever van de Maas, ongeveer 10 km ten noorden van Maastricht en bestond behalve uit het stadje nog uit de dorpen Boorsem, Kotem, Uikhoven en het gehucht Wezet (Bovenwezet en Daalwezet) en nog enkele andere gehuchten. Het middeleeuwse leengoed Reckheim had al een lange geschiedenis achter de rug toen het in 1623 van Baronie tot “Vrij Rijksgraafschap” verheven werd door de Oostenrijkse keizer Ferdinand II. Zo werd het gebied een onafhankelijk staatje dat evenals zoveel andere “Duitse” vorstendommen lid werd van de Westfaalse Kreits. De nieuwe graaf kreeg zitting in de Rijksdag van het Rooms Duitse Keizerrijk en kreeg daardoor meer macht en aanzien dan tevoren. Voor zijn onderdanen betekende dat echter méér lasten: ze moesten een bijdrage leveren aan de Rijkskas en bovendien meebetalen aan het gezamenlijke leger dat de Kreits in stand hield. De eerste graaf van Reckheim was Ernst, Graaf van Aspremont-Lynden-Reckheim. Hij gaf opdracht om van het dorpje een stad te maken, terwijl zijn vader Herman al een groot slot had laten bouwen net buiten het dorp.
Thans blijft van die vroeger glorie niet veel meer over dan wat oude gebouwen die het oude Maasstadje echter zo pittoresk maken. Lees hier verder
één commentaar
Het lijkt wel of de geschiedenis van Rekem eindigt met het vertrek van de graaf die overigens al in 1778 Rekem verliet om zich te vestigen in één van zijn meer confortabele onderkomens in oost-Europa.
Een ander zeker niet minder interessant stuk geschiedenis begint in 1793 als de Oostenrijkers die meevochten tegen de Franse bezetters er een militair hospitaal vestigden.
Vanaf dan is er op het kasteeldomein bijna 200 jaar een zorginstelling gevestigd in handen van de overheid.
Het begint met een Bedelaarsgesticht (1811–1813, Bedelaarswerkhuis (1819-1830), wederom Bedelaarsgesticht voor zwervers, bedelaars, zwakzinnigen en bejaarden (1830-1891), verbeteringsschool (1881-1883, Heropvoedingsgesticht voor jongens (1891-1904), Bedelaarswerkhuis (1904-1920), Rijks krankzinnigengesticht 1921-1974/1989.
In 1974 verhuisde het Krankzinnigengesticht dat tegenwoordig het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Rekem wordt genoemd naar de hei in Daelwezeth. Dit ging niet van vandaag op morgen want de laatste patienten verhuisden pas in 1989.
Ziehier in een notendop meer dan 200 jaar geschiedenis van een complex waar wellicht boeken over vol geschreven zouden kunnen worden maar waar tot op heden weinig over te vinden is.