Om de twee jaar wordt in Kortemark een geldinzamelingsactie georganiseerd ten voordele van het welbekende Kom Op Tegen Kanker. Dit jaar hoort daar voor het eerst een wandeltocht bij, ingericht door de plaatselijke Kreketrekkers. Na het inschrijven in de stille startzaal konden we op pad voor 21 kilometer wandelen voor het goede doel.
Een droom die in vervulling ging: eindelijk hebben we onze eigen B&B. Voor info, wandeltips en speciale aanbiedingen (wandelbloggers krijgen sowieso een fikse korting), klik hier.
De route start vandaag dus in Dokkum, vanwaar we via Damwoude, Rinsumageest, Aldtsjerk, Oentsjerk, Gytsjerk, Elfstedenbruggetje, Lekkum en Snakkerburen naar de finish in Leeuwarden gaan.
Vanmorgen nog 1 x vroeg opstaan, nog 1 x met de bus en nog 1 x koffie voor de start. Voor Sytske, Jansje en Jannie is het rokjesdag, speciaal voor de gelegenheid gekocht!
Om 07.00 uur worden we voor de laatste keer weggeschoten en kunnen we met zijn allen weer vertrekken. Het weer is geweldig, zon en nog eens zon.
Tegelbruggetje.
De route van vandaag gaat vanuit Franeker via Schalsum, Peins, Ried, Berlikum, Beetgum, Beetgummermolen, Stiens, Bartlehiem, Birdaard, Sijbrandhus, naar Dokkum.
Het is alweer de vierde wandeldag, de tijd vliegt voorbij. Ook deze morgen het zelfde ritueel als de drie voorgaande. Opstaan om 04.00 uur, ontbijten, tas in pakken enz.
Om 07.00 uur worden we door de burgemeester van Franeker weggeschoten en gaan we op weg naar Dokkum. Het weer ziet er opnieuw goed uit en dat zal ook zo blijven, we krijgen te maken met een paar spettertjes verder niets. Lees verder.
Een gebakken eitje smaakt ook heerlijk!
Een snoepje is ook altijd lekker.
De route van vandaag gaat van Workum, via Parrega, Tjerkwerd, Bolsward, Schettens, Witmarsum, Arum, Kimswerd, Harlingen, Midlum, en Herbayum naar Franeker.
De eerste Elfstedentocht krant kwam vandaag uit, een geweldig initiatief van Johan Dijkstra. Deze krant kregen vandaag alle deelnemers aan de Elfstedenwandeltocht. We zijn blij dat alle Elfsteden uitingen op deze manier aandacht krijgen en hopen dat het een vervolg krijgt. De deelnemers aan de fiets, de step, de motor,de oldtimer, tractor, kano en de roeielfstedentocht krijgen deze krant natuurlijk ook.
De start is om 07.00 uur. De route van vandaag van Sloten, naar Wyckel, Balk, Kippenburg, naar Oudemirdum, het Huningspaed, richting Mirns, Laaksum, Stavoren, Molkwerum, Hindeloopen naar Workum.
Ik ben vanmorgen al voor de wekker wakker, dat was dus eigenlijk niet de bedoeling, we moeten al zo vroeg op! Het is maar 10 minuten maar toch. Ik ga er toch maar uit, koffie en thee zetten en het brood op tafel. Na het ontbijt aankleden en de rugtassen inpakken en in de auto op weg naar Workum de finishplaats van de dag. Als we aankomen is de eerste bus net vol met wandelaars en rijd weg. Maar de tweede bus is ook gauw vol en rijden we naar Sloten de startplaats van de dag. .
Bij wandelen hoort gebak!
De start is om 07.00 uur vanuit de Stadsschouwburg De Harmonie in Leeuwarden. Na de eerste knip, voert de route ons van Leeuwarden, Boksum, Weidum, Oosterwierum, Bozum, Scharnegoutum, Sneek, IJlst, Hommerts, naar Sloten.
De vlaggen hangen voor ons uit!
Wat een geweldig begin van deze 11 Steden wandeltocht! Het was weer een reünie, handen schudden, zoenen en bijkletsen dat zijn toch de ingrediënten van de eerste dag. Voor bijna alle 900 deelnemers zal de wekker vanmorgen erg vroeg zijn afgelopen, zo gemiddeld tussen 4 en 5 uur. De langslapers wonen deze dagen op de woonboten. In de Harmonie eerst koffie en zoals gezegd, bijkletsen, zoenen en zwaaien naar elkaar.Voor het vertrek eerst een paar bijzonderheden, zoals een 50 jarig huwelijks jubileum van 2 vrijwilligers en een bekende Friezin die de laatste 11 stedentocht op de schaats heeft gewonnen, loopt voor de eerste keer mee, ze wil het brevet halen.De wethouder van sportzaken, schiet ons weg en dan gaat het feest weer beginnen.
Zaterdag 16, zondag 17 en maandag 18 mei hebben we gewandeld n de prachtige provincie Limburg. We kunnen wel zeggen dat we een beetje verliefd zijn op het Limburgs landschap.
Zondag gaan we wandelen door het Heuvelland. het Limburgse “Klein Zwitserland”, waar we door de plaatsen, Wahlwiller, Mechelen, Epen komen en door de Vijlenerbossen.
De wandelafstand zondag is 40 km.
Maandag gaan we wandelen naar en door het Geuldal met o.a. Valkenburg a/d Geul en Schin op Geul.
De wandelafstand maandag 30 km.
Goed uitkijken waar je loopt!
Ik liet me door enkele kameraden nogal gemakkelijk overhalen om deel te nemen aan deze wandelescapade door de Vlaamse Ardennen. Onder ons vieren was ik als fitte dertiger vandaag de nestor van het gezelschap maar ik was getraind en had mijn beste krachten gespaard voor deze hoogdag. Twee stappers van ons kwartet zijn gewoon om 100km of meer te marcheren en de derde wandelt vandaag zijn eerste kilometers; als deze laatste in de voetsporen wil treden van zijn beroemde vader dan ligt hij maar 100000 kilometer achter, ik zou durven stellen dat dit vandaag de ideale tocht is om aan deze achtervolgingsrace te beginnen.
Klokslag zeven vertrokken we met vier op een rij voor wat een fantastische wandeldag zou worden, langs de boorden van het buitenzwembad doken we gezwind het Kluisbergbos in en werden zo meteen met onze neus op de feiten gedrukt. Een kei van een beklimming had geen genade met ons en deed onze hartslag serieus stijgen, het zweet parelde op mijn voorhoofd en dit zou er de rest van de dag blijven opplakken.
Wij zijn voor deze gelegenheid afgezakt naar Langemark-Madonna voor de vijfwegentocht bij W.S.V. Collielmolen. Het weer is prachtig zonnig en warm en wij hebben als vorm van eerbetoon een kleinere afstand genomen namelijk die van de 10 km.
In Langemark – Madonna, kun je zeggen dat zij hun zonen uitstuurden om te gaan werken in den vreemde. De eerste seizoenarbeider vertrok in 1886, zijn naam Jules D’ Almagne. Hij bedelde om werk bij de boeren maar tevergeefs, trok naar Steenvoorde over Poperinge.
Een boer stuurde hem naar zijn broer in Frankrijk en dat te voet. De Fransen waren niet zo snel geneigd om de zware werkzaamheden op het veld aan te vatten. De Vlamingen daarentegen werkten wel graag op het veld en het waren noeste werkers en waren welkom. En ook de reden was dat zij hun dagelijks brood konden verdienen. Als eerbetoon aan al deze noeste werkers hebben zij vlak voor de kerk een monument opgericht.
Wij stappen het dorp uit en komen temidden de velden langs rustige paadjes en tarmacjes. Het wordt een echt netwerk van veldwegen en kerkpaadjes doorheen dat rustige landschap met heel wat groen en tal van boerderijen.
Lees HIER verder
Het is mooi zonnig als wij ons aanmelden bij W.A.K. (wandelclub Al Kontent) in Ertvelde. Wij worden aan de poort verwelkomd door een vriendelijke pater en even later kunnen wij ons inschrijven voor de Augustijntocht. Het is reeds behoorlijk druk in de vroege morgen en naar het einde toe zullen meer dan 1200 wandelaars de inschrijftafel voorbij gegaan zijn. Een prachtig lentezonnetje en een licht briesje zorgen voor zeer aangenaam wandelweer en wij kiezen voor het 15 km parkoers.
Wij stappen het parkoers op via de Lindenlaan. Het is een hemelse belevenis maar ook een bezienswaardigheid hoe die twee rijen stoere linden het dorpsplein flankeren. Volgens een pancarte zijn de linden geplant in 1846. In deze laan vinden wij de laatste actieve brouwerij van het Meetjesland. Deze is opgericht in 1874 door ene J.B. De Bruin onder de naam “de peer”.
Lees HIER verder
Een wandeling die al een tijdje op mijn lijst stond door foto’s van velen onder jullie. En ik ben blij dat ik dit plekje ook ontdekt heb. Het Molsbroek is een zeer gevarieerd natuurreservaat maar niet alleen dit kregen we te zien. Ook de Markt van Lokeren, de Durme, het Verloren Bos en Buylaers natuurreservaat passeerden de revue. Kijk maar eens op http://ambigirl.skynetblogs.be.
Een vanuit Mechelen makkelijk met openbaar vervoer te organiseren wandeltocht op de GR 128 Vlaanderenroute.
Ontdek waar Rubens van zijn laatste levensjaren kwam genieten, loop langs het ‘armemensenstrand’ in Hofstade, volg de kronkelende Dijle tot in Rijmenam, en overgiet dat alles met één of meerdere unieke ‘Primussen met gist’ tegenover de brouwerij van Haacht.
Verslagje op de Lumaj wandelblog.
Gesticht in 1972 is de 100 km van Ieper één van de oudste wandelmeerdaagses van België. Drie dagen lang wordt de streek rond Ieper verkend. Ieper zou ontstaan zijn 902 toen graaf Boudewijn II van Vlaanderen een wal bouwde aan de Ieperlee, een rivier. Hierrond ontwikkelde, rond 930, een primitieve gemeenschap. Onder een stralende hemel trokken we op pad voor 50 kilometer.
Wij volgen eerst nog de ruime en toch al voor meer dan 70% bezette parking en een stuk van de naburige dreef om aldus, via vooral aangelegde wegen (ten behoeve van de wielertoeristen, veronderstel ik?) Godveerdegem (Wurmendries en Meileveld) en Strijpen te bereiken. Daar, dichtbij de kerk, krijgen we al een eerste controle en ik bezoek tevens de sanitaire infrastructuur, terwijl Annemie ons warme dranken haalt. Het gaat dan verder via Vollander, de Sint-Antoniuskapel, de Paddestraat, een eind Jan de Lichte-pad naar Velzeke-Ruddershove, alwaar de tweede controle gevestigd is. Wanneer wij daar bijna aankomen, zijn Marie-Paule en Frans uit Vichte (die ons kort voordien waren voorbij gestapt) daar alweer weg, wij kunnen ze, van op afstand, nogmaals begroeten. Ook in Velzeke verbruiken wij wat warms en kletsen met bekenden, zoals Sportvriend Guy. Wij keren dan terug langs Blarenhoek (blaren van de boom, of aan de voeten? J), Beiselhoven, een spaarbekken en Bijloke zodat we de grote kantine van het zwembad van Bevegem bereiken alwaar wij nogmaals iets verbruiken.
Omdat de streek van Zottegem dus veelal gebetoneerd en geasfalteerd is ten behoeve van de tweewieler, hebben wij niet veel natuurlijke paden bewandeld, als ik het goed bijgehouden heb, misschien 5 stroken. Daar kan de club weinig aan verhelpen. Het weer ? Ronduit schitterend!
Mijn fotoalbum staat hier: http://picasaweb.google.be/hvds9470/Egmont09
Op de 17e dag van de bloeimaand stond reeds voor de 18e keer de “Moense gordel” op de kalender, deze wandel- en fietshappening in de deelgemeente van Zwevegem gaat telkenjare door in de mooie, licht golvende omgeving ten zuiden van de Bekaertgemeente. Ik moet heel eerlijk zijn dat mijn verwachtingen voor deze wandeling heel hoog zijn want op het grondgebied van deze gemeente bevinden zich talrijke natuurgebieden en enkele sublieme oude spoorwegbeddingen. Mijn teleurstelling is dan ook groot als we na een half uur stappen alleen nog maar zigzaggend door de straten en paden van Moen hebben gekuierd. Na dit minder stuk volgen we tussen de golvende korengalmen een rustige weg die ons Heestert binnenloodst, we zijn vertrokken voor een ferme portie natuur; althans dat dacht ik maar in plaats van de oude spoorwegbedding op te wandelen krijgen we een onnodige rondleiding door Heestert.
Of zij nu meteen met de deur in huis gevallen zijn en een nieuwe deur moesten plaatsen weten wij niet. In ieder geval het cultureel centrum waar wij ons inschrijven draagt de naam “De Nieuwe Deure “. Nadat er de nacht voordien bakken water uit de hemel is gevallen en er een heus klank- en lichtspel zich ten hemel had afgespeeld was het nog zeer zwaar bewolkt en een beetje winderig, maar dat kan ons niet beletten om te kiezen voor het 12 km parkoers, trouwens het zou de ganse dag droog blijven.
Wij stappen de deur uit richting wijk “De Kouter”, een stille rustige en verzorgde wijk door om even later in het landschap terecht te komen. Het landschap dat ons later zal boeien met tal van afwisselend gevulde landschappen met boerderijen en kapellekes. Er staan er zelfs heel mooie tussen, en ook enkele oude verzorgde boerderijen zorgen voor mooie nostalgische bevindingen.
Lees HIER verder
Het moet nu ongeveer 2 jaar geleden zijn dat ik voor het eerst kennismaakte met de prachtige groene gordel rond het Donkmeer, dit deel van het Scheldeland is dooraderd met een overdosis aan mooie natuurlijke wandelpaden en behoord toe aan de gemeente Berlare. Als ik de aankondiging van deze tocht in de wandelbijbel onder ogen kreeg moest ik geen seconde twijfelen om vandaag voor deze wandeling te kiezen. Na een voorspoedige rit naderen we snel de enorme festivalhal aan de rand van het meer en worden door enkele parkeerbegeleiders correct naar een vrije parkeerplaats gestuurd op het grasplein vlak bij de ingang van de zaal; zo heeft een wandelaar het toch graag!
Verslag KASTAAR
Verslag WIM
Foto’s HIER
Péruwelz, een klein stadje aan de Belgisch-Franse grens in Henegouwen, is het doel van een busreis van onze club. De oudste vermelding van het stadje gaat terug tot 1095 en vertelt over de schenking van een altaar aan de abdij van Aubechies. Péruwelz was eeuwenlang een dorpje tot in de 18de en 19de eeuw de industrialisering toenam en het dorpje uitgroeide tot een stad. In 1976 fusioneerde Péruwelz, samen met 9 andere dorpjes in de omgeving, tot de huidige stad. Na een uurtje rijden op de bus en het invullen van onze inschrijfkaart, konden we op pad voor de afstand van 30 kilometer.
Het was behoorlijk druk in het sportkomplex “ Den Akker “ voor de 3de dwars door het Brugse Ommeland. Het weer was behoorlijk en wij kozen voor het 15 km parkoers.
Wij verlaten de sporthal langs de achterkant en komen via een verzorgde rustige wijk in het landschap terecht. Een landschap waar de velden reeds mooi bewerkt zijn, de weiden in een groen lentefris kleurtje, de beesjes op de weide, en in de weiden ook de kievit een typische weidevogel , en in de bosjes krijgen wij een gratis muziekfestival van onze gevederde vrienden, de vogeltjes. Op en top een lente festival die ons volledig doet herleven echt iets om puur van te genieten, machtig mooi.
Dat Beernem iets te maken heeft met beren weten wij, maar wij vinden er toch een heerlijk huldebetoon aan bruintje de beer, namelijk een inwoner uit de wijk had een brievenbus in de vorm van een beer, prachtig kunstwerk proficiat. In de wijk vinden wij ook een typisch wit gekalkt huisje, het is een prentboek waard, zo eenvoudig een echt juweeltje.
Lees HIER verder
Voor de 13de wandelhappening zijn wij te gast in Heestert waar wij in zaal Malpertuus onze inschrijfformaliteiten vervullen. Het weer is mooi en wij kiezen voor het 12 km parkoers.
Wij trekken de weg op en een paar honderd meter links worden wij reeds een kerkpaadje opgestuurd. Tussen de hagen door richting golvend landschap toe, want wij zijn hier als het ware aan de voet van de Vlaamse Ardennen. Rechts in de haag bloeit de witte spirea, en links van ons bemerken wij reeds de wuivende korenaren van de gerst of spelt. Wij wandelen als het ware op de rode loper want het smalle tarmacje is rood gekleurd. Het is als het ware een verhoogde dijk voor het dorp en meteen maken wij gretig gebruik om de mooie landschappen te aanschouwen.
Wij dwarsen de grote baan, en staan voor de aanduiding Orveyt wandelpad, en tevens ook de start van de oude spoorbedding. Een stille getuige van de oude spoorlijn Kortrijk- Ronse geopend in 1869 en in 1960 opgebroken wegens de verbreding van het kanaal Bossuit-Kortrijk. Het station van Heestert – Moen verdween onder de sloophamer. En waar vroeger de treinen voorbijreden groeien nu wilgen, en de stapelplaats voor bouwpuin is thans overgroeid met bramen, dat lezen wij op een pancarte aan de ingang.
Lees HIER verder
Dat je niet ver moet gaan om onbekende plekjes te ontdekken, is nog maar eens bewezen. Deze keer ontdekte ik het Kampveld, een domein van 238 ha bestaande uit bos en veld ten zuiden van Brugge. Ontdek het mee op http://ambigirl.skynetblogs.be.
Wat een heerlijke dag !
Vandaag hebben we meegedaan met de wandeltocht van 3 Provinciënwandeltocht, een initiatief van De Friesland zorgverzekeraar. Samen met de wandelverenigingen Impala en de Trochsetters, zijn er in Bakkeveen prachtige wandeltochten uitgezet. Wij gaan samen met onze bewoners de rolstoelroute wandelen van 5 km. We zijn met 19 man/vrouw van Zuid Oost Zorg, locatie Bertilla. Bij het inschrijven heb ik er maar 18 aangemeld, oeps foutje!
Einde van een heerlijke wandeling.
Je hebt burchten om te belegeren en burchten om weg te dromen. Dit exemplaar behoort tot de tweede categorie. Voor mij was het een van de hoogtepunten op een wandeling door de Condroz die in het idyllische Mozet begon. Voor meer info, klik hier.
Het laatste stukje van het bijna 300 km. lange GR 5 Traject der Lage Landen uit de gelijknamige topogids raakte maar niet ingekleurd op onze wandelkaarten. Dit weekend is het er dan toch van gekomen, en voor wie van klassementen houdt: deze wandeling is minstens 4 sterren waard !
Meteen pikten we ook nog een stukje GR 57 mee, naar het schijnt met stip de populairste wandelroute in de Ardennen. Voor ons was het de enige oplossing om vanaf het GR 5 eindpunt in Vieille Foulerie terug in de bewoonde wereld (Luik) te raken. Meteen kom je dan aan een 20 of zelfs 25 km. lange wandeling (voor wie 15 km. te min zou vinden).
Foto’s en verslag op de LUMAJ WANDELBLOG.
Samen met Paul kwam ik voorspoedig aan in de Basisschool ‘Het groene Lilare’ teOpbrakel (Brakel). Daar schreef ik me in voor 2×25 km (dat is alleen voor belang voor mensen die een trofee ambiëren) en vertrok met 96 anderen, onder wie natuurlijk baankapitein Dany S. en “laatste man” Dany V., om negen uur voor de eerste lus. Deze leidde langs vooral natuurlijke paden en ook enkele openbare wegen, door Heie of Buistemberg, en via Everbeek Boven, naar de kerk van Everbeek Beneden (waar McEwen woont, maar ik heb hem niet gezien, rijdt hij mee in de Giro?). Daar kregen we een ferme appel en een frisdrank of bier (ik weet niet of dat te betalen was). Na 10 minuten volgden wij Dany richting Bois du Pottelberg bij Vloesberg/Flobecq, en dit via de Livierenbosroute, maar dat moesten wij niet volgen, want het is bestemd voor paarden, het Bois de La Louvière (waar Buistemberg aan hangt) en de Mont de Rhodes. In dat Pottelbergbos hadden wij een terrasrust aan Chalet Gérard. Daar was de bediening niet erg vlot, hoewel ze wisten dat ze veel klanten zouden krijgen, zo was Eddy zeker vijf minuten weg om drie dranken aan de toog te halen. Maar hij was toch eerder terug dan Luc, die Karel (de oudste van de groep) op sleeptouw nam. Luc had blijkbaar zelf problemen, want hij trok zijn kous en schoen uit om te zien wat er scheelde aan zijn pijnlijke voet. Er was toch tijd voor twee dranken vooraleer Dany floot om terug naar Opbrakel te stappen. Hij ging ons voor door Brakelbos (52 ha. Groot, eigendom van het O.C.M.W. van Oudenaarde, op 14 juli 1976 officieel voor het publiek opengesteld als wandelbos) en verder staken wij de Romeinse weg over.
In Opbrakel kreeg iedereen die voor 50 km inschreef gratis en à volonté tomatensoep, de belegde boterhammen (kaas, ham of gehakt) kostten 1 EUR per exemplaar, en dat was niet overdreven want ’t waren grote boterhammen. Intussen had Luc er de brui aan gegeven en wees mij aan als interim-seingever, dat was lang geleden ! Lucia en Huub hadden ook overgenomen, van Jos en Dimi.
Terwijl hij verpoosde, enkelen naar huis reden en anderen zich inschreven, vertrokken wij naar Elst langs veel veldwegen, op dit stukje was er geen bos, maar niet getreurd, minder boeiend was deze lus niet. Dat wij weldra in Elst aankwamen, dacht ik gezien te hebben aan de leuke villa’s langs de steenweg, en ik vroeg een clubgenoot van Dany of die niet voor geutelingen gezorgd had. Dat had hij niet, maar er waren alleszins appels genoeg, heeft Dwars door Brakel soms een privé boomgaard? Ook aan deze kerk hadden wij 10 minuten om te eten, drinken, of een sanitaire boodschap. We gingen verder naar bloemdorp Michelbeke (geen Decroo te zien, tenminste niet in levende lijve) vanwaar we weldra de flank van de Berendries (dixit Michel Wuyts) in Sint-Maria-Oudenhove bestegen. We hebben deze misschien niet de volle 900 m gevolgd want we gingen ineens linksaf, en bereikten via zanderige veldwegen café De Corner (waarom niet The Hoekschop?) in Sint-Maria-Oudenhove. Daar kreeg iedereen een koek te knabbelen en een consumptiebon, en ik had er al ene als seingeefster, maar ik kon ze beide gelijk inleveren voor een donkere Leffe. Bij Euraudax mag je “drinken op ’t werk”, maar dan vooral op de voorziene rustposten (daarbuiten geeft dat niet zo’n fraai voorbeeld). Hier hadden we een half uur pauze, en tegen ’t einde ervan had Eddy gezien dat het begon te regenen. Het regende nog toen we vertrokken voor een passage langs de centrumstraten alvorens terug te keren naar het kruisbeeld waar ik even voorheen mijn sandalen en kousen van zand en gruis had ontdaan. Maar die regen stelde niet veel voor, na enkele minuten was ’t al gedaan. Langs Elverenberg en Heiveld bereikten wij het bosje met de Toepkapel. Op weg ernaartoe moest ik me verstoppen voor een sanitaire stop, en toen ik opnieuw tevoorschijn kwam, was ik de kopgroep kwijt, achter mij kwamen Dany V. en Kim. Omdat Dany een gedetailleerde parcoursbeschrijving had, keek ik op tijd om teneinde te weten of ik moest afslaan. Uiteindelijk had dat gemoeten, want toen ik aan het hekken van de Toepkapel (op de Toeptop, een beklimming voor wielrenners van 400 m) aankwam, kwam Dany S. met zijn volgelingen net de trap af. Ach, voor die paar meters, ik heb alvast geen commentaar gehoord, en die Toepkapel is toch afgesloten. De oorsprong van deze kapel is te danken aan omstandigheden van de Eerste Wereldoorlog. In de angst die op het einde van die oorlog de Brakelse bevolking aangreep dat tijdens de aftocht van de vijandelijke troepen onze streek de verwoestingen van het oorlogsgeweld zou te verduren krijgen, vatte de toenmalige deken van de parochie de gedachte op, een kapel te bouwen toegewijd aan de H. Jozef, indien de gemeente zou gespaard blijven van verwoestingen.
De kapel zou oprijzen op een hoogtepunt van de gemeente en uiteindelijk werd er gekozen voor de Toepberg van waaruit men een prachtig zicht heeft op de omgeving. Een brede statige trap die toegang verleent tot deze kapel van de Vrede stoot dit heiligdom als het ware nog hoger op de heuvelkam omhoog. Rondom staan gedenkstenen, waarop de afbeeldingen uit het leven van Sint Jozef zijn aangebracht, alsmede een groot kruisbeeld waarnaast de namen van de gesneuvelde soldaten en andere slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog zijn vermeld.
Voor Dany V., Kim en mezelf, en even verder Paul en Linda (die voorheen een lelijke smak maakte door een ijzeren staaf die in haar schoenveter bleef hangen) heette het dus: kerekewere.
Via de Verrebeekmolen (gelijknamige, nieuwgebouwde stenen molen van de vroegere molen die dateerde van 1789 maar om diverse bouwtechnische redenen moest worden afgebroken en weer opgebouwd) en rustige doch aangelegde paden en een woonwijk bereikten wij de school in Opbrakel, waar het afstempelen, danken en huldigen plaats vond. Gehuldigd met een Gouden Arend werden Frans D.S. en Dany S. zelve, van harte gefeliciteerd! Met de inschrijvingen van twee uur bijgeteld had Dany 103 bezoekers (dus 104 wandelaars ).
Het fotoalbum van deze wandeling is hier te zien: http://picasaweb.google.com/hvds9470/EuraudaxBrakel
Laatste reacties