Een droom die in vervulling ging: eindelijk hebben we onze eigen B&B. Voor info, wandeltips en speciale aanbiedingen (wandelbloggers krijgen sowieso een fikse korting), klik hier.
Je hebt burchten om te belegeren en burchten om weg te dromen. Dit exemplaar behoort tot de tweede categorie. Voor mij was het een van de hoogtepunten op een wandeling door de Condroz die in het idyllische Mozet begon. Voor meer info, klik hier.
Ik ben er al jaren naar op zoek: het paradijs. Eerlijk waar, ik heb overal gezocht, in verre landen, in buurlanden,in de tuin, onder mijn bed, in de keukenkast, overal. Maar nu heb ik het eindelijk gevonden en wil ik het delen met u, wandelbloggers aller landen, of toch der Lage landen. Klik hier en de hemel zal opengaan.
Ik vond ze in de modder: de voetsporen van Valerius De Saedeleer. En ik ben ze gevolgd. Helemaal van in Louise-Marie tot aan zijn villa in Etikhove en terug. Langs de Bossenaeremolen. Langs Kerkem. Langs piepkleine gehuchtjes en knotwilgen, in alle vormen en formaten. Voor meer info, kaartjes en foto’s, klik hier.
Ik had het desbetreffende Suske en Wiske-album grondig bestudeerd en wist er dus alles van. Ik moest en zou ze vinden, die schat. Gewapend met een schop trok ik naar Beersel. Ik liet het water uit de slotvijver lopen en begon te graven. Wil u weten wat ik gevonden heb, klik dan hier.
De kasseien van De Muur, de Bosberg… te voet zijn ze makkelijker te verteren dan op de fiets. Komt u toch zonder brandstof te zitten, eet dan gauw een mattentaart. Bij voorkeur doet u dat op een bankje in het Raspaillebos, waar rond dit jaargetijde de mooiste bloemen staan. Mocht u verdwalen, geen paniek, Manneke Pis is nooit ver weg. Voor meer info, klik hier.
Snuif de bucolische sfeer op van de Vlaamse Rand rond Brussel en ga eens wandelen in Linkebeek. Op sommige plaatsen waant u zich in de Ardennen. De koe op het dak wijst u de weg.
Ik heb ze gezien, Marie Louise, bovenop de Muziekberg. Ze keek me aan als versteend. Ik begreep het niet, ik begrijp het nog steeds niet, maar ze was prachtig, zoals ze daar als een fee het hele bos in een lentekleedje hulde. En waar dat kleedje een spleetje vertoonde, zag ik de verweerde huid van de berg. Hij was bruin als had hij die godganse winter in de zon gelegen, ergens in Benidorm. Of was het van de zonnebank? U ontdekt het hier.
Voor de eerste wandeling van het jaar trok ik naar het land van mijn voorvaderen, de licht glooiende akkers en weiden tussen Leie en Schelde. De hoge toren van de Sint-Walburgakerk verraadde de nabijheid van Oudenaarde. De Vlaamse Ardennen zorgden voor een passende achtergrond. Langs smalle asfaltwegen en tegelpaden ging het van dorp naar dorp, van vergezicht naar vergezicht. Voor meer info, klik hier.
Gedaan met ons te vergapen aan de kastelen en paleizen van de rijken. Vergapen we ons eens aan de nederige stulpjes van de gewone mensen, of de arme mensen, want lange tijd waren gewone mensen ook arme mensen. Uit volle borst de Internationale zingend, gingen wij op verkenning in de Brugse binnenstad en ontdekten er een weelde aan huizen, gebouwd voor arme mensen, door rijke mensen. Als dat niet mooi is. Voor meer info en parcoursbeschrijving, hier klikken.
Een adres om niet te wissen: de Wissen in Stokkem. We verkleumden van de kou, maar maakten toch een kleine wandeling. Voor meer info, klik hier.
Is romantiek in het door horden toeristen belegerde Brugge nog mogelijk? Kan je er nog een tong rollen zonder dat de helft van de wereld toekijkt? Ernstige problemen vragen om ernstige oplossingen. Wij trokken op onderzoek en zetten u de mogelijkheden op een rij. Voor meer info, klik hier.
U hebt wellicht de kat al de bel aangebonden. Maar bent u al in Bel gaan wandelen? Ah, dat is wat anders natuurlijk! Ten eerste: waar ligt Bel? En ten tweede: loont het wel de moeite om er naar toe te gaan? Wij verkenden het terrein en maakten een omstandige studie. Voor de samenvatting, klik hier.
Voor een Antwerpenaar is Mechelen bezoeken sowieso een heikel avontuur. De rivaliteit tussen Maneblussers en Sinjoren is legendarisch. Neem nu die pop die ze hier ieder jaar in stoet ronddragen en vanop een groot linnen laken de lucht inslingeren. Vuilen Bras heette die oorspronkelijk. Tot ze op een onzalige julidag in 1775 door een onhandigheidje in het publiek terecht kwam waar een verschrikte Antwerpenaar haar met zijn armen afweerde. De arme man werd er prompt door de omstaanders van beschuldigd de pop te willen stelen en kreeg een flink pak rammel. Terug thuis schreef hij een vlammende protestbrief. Maar denk maar niet dat dat iets uithaalde. Integendeel, sinds die vermaledijde dag noemen de Mechelaars de pop lachend Opsinjoorken.
U begrijpt meteen, beste lezer, waarom ik mij incognito naar de Dijlestad begaf en me zo onopvallend mogelijk gedroeg. Voor een keer vond ik de Sint-Romboutstoren mooier dan de Onze-Lieve-Vrouwetoren en smaakte een Gouden Carolus beter dan mijn vertrouwde Koninckske. Een Gouden Carolus waarvan een van de variëteiten nota bene Hopsinjoorken blijkt te noemen. Ik overweeg inderdaad een klacht in te dienen bij het Centrum voor Gelijke Kansen en racismebestrijding. Al moet ik zeggen dat de rest van de stad me wel beviel. Voor meer info: klik hier.
Het weer was maar zus en zo, maar over de wandeling viel niet te klagen. Twee van Walloniës mooiste dorpen, een indrukwekkend gelegen burchtruïne en van tijd tot tijd een prachtig vergezicht, het kruiste allemaal mijn weg. Daar de regen de kleuren uit het landschap spoelde, heb ik alles maar in strak zwart-wit op de gevoelige plaat vastgelegd. Voor meer info en een beschrijving van het traject, klik hier
Het is verdomd uitkijken als u met uw hond op het slagveld van Waterloo gaat wandelen. Komt dat beest daar ineens met een been aandraven! Niet zomaar een been, neen, het been van Lord Uxbridge. Omdat we niet direct wisten wat we er mee aan moesten vangen, hebben we het maar naar het Wellingtonmuseum gebracht. De mensen daar waren er bijzonder blij mee. Klik hier voor meer info.
Herfst in de Zwalmstreek: oogstrelend is het. En wij hopen dat het oogstrelend zal blijven. Want ook hier in het knusse zuiden van Oost-Vlaanderen rukt de bebouwing onbarmhartig op. Wat kan je dan doen om het oorspronkelijke karakter van dit door de natuur gezegende gebied te bewaren? Al wandelend kwamen we op ideeën. Over hoe het moet en vooral, over hoe het niet moet. Voor een analyse en een brok praktische info, klik hier.
De kassei. We lopen er quasi iedere dag achteloos over heen. Maar waar komt hij vandaan? wat is zijn verhaal? Ons spoor voerde naar onooglijke dorpjes als Incourt, Dongelberg en Opprebais. We zagen er niet alleen kasseien, maar ontdekten ook een netwerk van netjes bewegwijzerde wandelpaden langs stoere hoeven en weids golvende akkers. Klik hier voor meer info.
Wat vindt u van mijn tumulus? Tjonge, tjonge, heb ik daar mijn werk mee gehad. Weken ben ik met mijn schop in de weer geweest. Eerst in de voortuin, dan in de achtertuin, dan in de tuin van de buren… Mijn rug doet nog steeds pijn. Maar kom, het resultaat mag er zijn. De eerste bussen met toeristen zijn al langsgekomen. Wil u ook eens komen kijken, klik dan hier.
Het had een werk van de abstracte kunstenaar Mark Rothko kunnen zijn. Maar het is gewoon een ondergelopen steengroeve in Dongelberg, een bescheiden dorpje in Brabants Haspengouw. Voor nog meer abstracte kunst en enkele nuttige wandeltips in deze mooie streek, klik hier.
Hallo, heeft iemand het licht uitgedaan? Of is de zekering gesprongen? Nonsens natuurlijk. Wat u hier ziet is de fotografische weergave van een bijna-doodervaring. Ik ben er speciaal voor van het viaduct van Vilvoorde gesprongen. Op zowat drie meter van de grond drukte ik nog snel even de knop in van mijn fototoestelletje. En als u zelfs dat niet gelooft, moet u hier maar eens klikken.
Zin om eens stevig van bil te gaan in het romantisch decor van een eeuwenoude abdijruïne? Wat dacht u dan van het Henegouwse Aulne? Een bijzonder idyllische plek, al is het er wel uitkijken voor demente oudjes en gezegende honden. Maar laat dat u niet afschrikken. Loopt er teveel volk rond, dan kan u nog altijd terecht in de prachtige bossen rondom. Klik hier voor meer info…
De linde op het stemmige dorpsplein werd recent vervangen, maar de 1000 jaar oude Sint-Martinuskerk staat er nog steeds. Vanop een bescheiden heuvel kijkt ze uit op een rijk akkerland vol lichte glooiingen met aan de horizon de donkere contouren van het Mollendaelbos. Stoere vierkanthoeves en eenzame kapelletjes zorgen hier en daar voor een accent. Aan wandelmogelijkheden heb je hier geen gebrek: de Dikke Eik in het Mollendaelbos, de Ferme d’Agbiermont in het artiestendorp Nodebais, het bucolische gehuchtje Gottechain, het zijn maar enkele opties…. Voor meer info, klik hier.
Het hoeft niet altijd Sint-Martens-Latem te zijn. Of Deurle. Wat dacht u van Nodebais? Het is ook een artiestendorp en er staan nog geen villa’s. Alleen boerderijen en hier en daar wat bescheiden huisjes, Plompverloren in een licht golvend lappendeken van velden en akkers. Veldwegen verliezen er zich tussen het graan en brengen u naar andere dorpjes, even stil, even knus, even knokig, als was de tijd er blijven stilstaan. Voor meer info en wandelsuggesties, klik hier.
Het zou een schilderij van de romantische akwarelkunstenaar J.M.W Turner kunnen zijn. Maar het is een gewone foto. Ik doopte hem “De geboorte van een nieuwe dag”. het was niet de geboorte zoals ik die mij had voorgesteld. Maar ja, de natuur heb je nu eenmaal niet in de hand. Wil u meer weten over dit zich dagelijks voltrekkend wonder, en wat het met wandelen te maken heeft, klik dan hier. Om eerlijk te zijn, voor mij bleef het allemaal nogal mistig…
U hebt er genoeg van de eendjes te voederen in het park. U wil de echte natuur in. Wilde beesten zien. De adrenaline voelen razen in uw aderen. Onverantwoord gevaarlijke dingen doen. Dan is dit een plek naar uw hart: Le Hérou. De Ardennen op hun best. U kunt er u aan de andere kant van de wereld wanen en dat op nauwelijks een anderhalf uurtje rijden van uw voordeur. Wij trokken alvast op verkenning.
Gelet op de belangstelling voor ons vorige Waterloowandeling, besloten we hier nog een vervolg aan te breien. We combineerden daarbij de ontdekkingen van vroegere wandelingen (zie Mysterie, mysterie…) met de relatief onbekende maar landschappelijk erg aantrekkelijke noordoosthoek van het slagveld (voor de kenners: de omgeving van La Marache en de Papelottehoeve). Naast kruitdamp snoven we ook de geur van heiligheid op in de de abdij van Aywiers. De resten van de woonplaats van Sint-Lutgardis ogen weinig imposant, maar ademen toch een een aparte sfeer uit. Bovendien liggen ze naast een adembenemend mooi stuk bos. Wring u dus maar in uw laarzen en uw muffe uniform, laad uw geweer (vergeet vooral de bajonet niet) en…ingerukt mars!
Wat een mens langs Vlaanderens wegen allemaal tegenkomt. Neen, ik zat niet aan de coke. En van de trappist was ik ook afgebleven. Toch ontwaarde ik rondom mij allemaal gek geklede figuurtjes. Zij huppelden vrolijk rond, praatten sappig Limburgs en deinsden er niet voor terug elkaar van tijd tot tijd eens stevig op de tenen te trappen. Wil u weten hoe de vork precies aan de steel zat? Hier klikken.
De ochtendstond heeft goud in de mond. Het zal wel zijn. Mij doet die ochtendstond vooral denken aan vroeg opstaan, me als een slaapwandelaar in mijn kostuum wringen en vervolgens hollen om de trein te halen. Maar nu het me gelukt is ook in het weekend eens vroeg uit mijn nest te komen, moet ik zeggen: dat smaakt naar meer. Of lag het gewoon aan de Dijlevallei, met zijn prima mix van natuur en cultuur al jaar en dag een van mijn grote liefdes. Toch op wandelgebied. Ik koos ditmaal voor een combinatie van twee klassiekers: De Zoete Waters in Oud-Heverlee en de Doode Beemden in Neerijse. Als toetje nam ik er nog een prachtig stukje plateau tussen Leefdaal en Korbeek-Dijle bij. Zin om een eindje mee te wandelen? Gewoon hier klikken!
Lap. We zijn pas terug uit vakantie en op onze eerste wandeling worden we meteen al geconfronteerd met twee mysteries. Het ene konden we ontrafelen, het andere niet.
Opgeloste mysterie: De bron van Germanus
Onopgeloste mysterie: De geheimen van de Graf von Schwerin
Laatste reacties