Op 23 en 24/6 wandelden we in twee dagen van Barchon naar Spa op de GR 5 route.
Wie houdt van mooie vergezichten, pittoreske dorpjes, avontuurlijke paadjes en af en toe een flinke kuitenbijter, krijgt op beide wandelingen alles wat hij/zij wil. De teken moet je erbij nemen …
Voor de wandelbeschrijvingen en de foto’s klik je op:
De overgangen tussen onze Vlaamse vlaktes en streken zoals de Westvlaamse Heuvels en de Vlaamse Ardennen zijn terecht wereldberoemd in ons door verkiezingsborden ontsierde landje.
Maar ook vanuit Haacht kun je via Wespelaar, Wakkerzeel en Putkapel vanuit een volmaakt vlakke streek de ‘bergen’ inlopen. In dit geval zijn het de ijzerzandsteenheuvels die rond Leuven het Hageland aankondigen. Een mooie wandeling die op het einde na een paar stevige kuitenbijters beloond wordt met een wijds panorama over Leuven en een intiem terrasje op de binnenkoer van de voormalige abdij van Vlierbeek.
Verslagje en foto’s op de Lumaj Wandelblog.
Een vanuit Mechelen makkelijk met openbaar vervoer te organiseren wandeltocht op de GR 128 Vlaanderenroute.
Ontdek waar Rubens van zijn laatste levensjaren kwam genieten, loop langs het ‘armemensenstrand’ in Hofstade, volg de kronkelende Dijle tot in Rijmenam, en overgiet dat alles met één of meerdere unieke ‘Primussen met gist’ tegenover de brouwerij van Haacht.
Verslagje op de Lumaj wandelblog.
Het laatste stukje van het bijna 300 km. lange GR 5 Traject der Lage Landen uit de gelijknamige topogids raakte maar niet ingekleurd op onze wandelkaarten. Dit weekend is het er dan toch van gekomen, en voor wie van klassementen houdt: deze wandeling is minstens 4 sterren waard !
Meteen pikten we ook nog een stukje GR 57 mee, naar het schijnt met stip de populairste wandelroute in de Ardennen. Voor ons was het de enige oplossing om vanaf het GR 5 eindpunt in Vieille Foulerie terug in de bewoonde wereld (Luik) te raken. Meteen kom je dan aan een 20 of zelfs 25 km. lange wandeling (voor wie 15 km. te min zou vinden).
Foto’s en verslag op de LUMAJ WANDELBLOG.
Onder Brussel, tussen Halle en Nivelles is het goed en mooi wandelen.
1 mei was een ideaal dagje om die streek terug op te zoeken en er ons volgende stukje GR 12 traject af te stappen.
Via het Bois de la Houssière passeerden we het ingeslapen Henripont met zijn mooie uitzichten op de vallei van de Seneffe. Een oude tot wandelpad omgevormde spoorlijn bracht ons vervolgens in Ronquières waar het hellend vlak onvermijdelijk alle aandacht opeiste. Na dit industrieel blufstuk ging het naar de rust van het oude kanaal Charleroi – Brussel dat we van sluisje tot sluisje volgden tot in Arquennes.
Een wandeling door een streek die van ons gerust 4 sterren krijgt.
Verslagje en foto’s op de Lumaj wandelblog.
Hunsberg, zelfs de buschauffeur van de Lijn had er nooit van gehoord terwijl hij er bijna dagelijks met zijn bus passeert tussen Vilvoorde en Merchtem. En dan Eppegem … wie kent dit dorp aan de Zenne? Nog meer vergeten plaatsjes in dit weinig bekende stukje Vlaams-Brabant: Meuzegem, Nieuwenrode, Zemst-Laar, Wormelaar … een rustige wandeling door een bij uitstek landelijk en vlak gebied.
En weet iemand wat dit moet voorstellen?
Verslagje en foto’s van deze tocht op de Lumaj wandelblog.
GR wandelaars vertellen het liefst hoe ze altijd maar verder raken op een GR route, hoe ze altijd maar dichter komen bij een eindpunt, zelfs al ligt het honderden of zelfs duizend kilometer verder …
Waar ze niet zo graag mee uitpakken, dat is verloren lopen, de verkeerde route volgen.
Wel, bij deze trip is het ervan gekomen. We wilden 22 km. afstappen op de GR 12 tussen Braine-le-Château en Ronquières. Die 22 km. hebben we gestapt, maar Ronquières hebben we niet te zien gekregen. We zijn in Braine-le-Comte beland. Niet zo evident als je op de kaart ziet hoe beide plaatsen toch wel een serieus stuk van mekaar verwijderd zijn. Het enige waar we zeker van zijn is dat we tot in het Bois de la Houssière de juiste weg gevolgd hebben.
Wat er ook gebeurd is, het traject dat we wandelden verdient alleszins 4 sterren. Waals-Brabant omvat prachtige wandelgebieden en mooie plaatsjes, en dit wandeltraject geeft er je een mooie staalkaart van.
Meer info op lumaj.wordpress.com
Als sluitstuk van het 120 km. lange Sniederspad stapten we zaterdag vanaf de vaartbrug in Retie de grens met Nederland over, om te eindigen in Bladel op de plaats waar ooit het geboortehuis van de gebroeders Snieders stond.
De wandeling voert je bijna uitsluitend langs en door dennenbossen en velden … kortom, de Antwerpse Kempen ten voeten uit. Eén toeristisch hoogtepunt op dit tochtje: de abdij van Postel. Maar die is best de moeite waard.
Verslagje en foto’s op de Lumaj wandelblog.
Dit zal wel één van de klassiekers zijn op de GR 5, tenminste voor zover het over het Vlaamse gedeelte gaat.
Eigenlijk moeten we zeggen: ‘nog net het Vlaamse gedeelte’, want de tocht voert je Vlaanderen uit, Nederland in, dan terug Vlaanderen in, en tenslotte Wallonië in. Internationaal, interregionaal, interprovinciaal …, zoiets kan alleen in en rond ons Belgenlandje.
Gelukkig hoef je nergens bij al die grenzen aan te schuiven voor controles. Je ziet hoogstens wat grenspalen en je merkt dat plots de dorpen en steden andere namen hebben. Voor een buitenlander moet vooral dat laatste zeer handig zijn …
Maar alle (Belgische) gekheid op een stokje: dit wandeltraject is zeer de moeite waard! Je loopt door een heuvelende streek van mergelbergen en -grotten, wijngaarden, de Jekervallei, la vallée du Geer … Je passeert wat ooit het sterkste fort van Europa was (gezien op tv) en je kunt je vergapen aan de bizarre vredestoren van Eben-Ezer. Zelfs de brugfanaten kunnen hun hart ophalen want zowel Maas als Albertkanaal worden overgestoken.
Voor beschrijving en foto’s: zie de Lumaj wandelblog.
Tussen Aalst en Wolvertem loop je door een licht glooiende tot heuvelachtige landbouwstreek met als uitschieters de Faluintjes, het Kravaalbos en de Steenberg.
Je vindt er veel dorpen en door de nabijheid van Brussel is het er redelijk druk bevolkt … je hoort de mensen op café enthousiast klagen over de dagelijkse files op de gewestwegen.
Maar te voet kun je er nog verrassend rustige en veelal onverharde paden vinden zodat je van al dat gevroem en gevloek weinig last zal hebben.
Op de Lumaj wandelblog staat het verslagje en de reden waarom je je beter maar goed informeert over de mogelijke buslijnen en de uren waarop ze rijden (en niet rijden) op een zaterdag.
Een zonnig doordeweeks lentedagje. Hadden we het geweten, we waren naar andere oorden getrokken om nog eens een dagje te stappen.
Het werd een regelrechte Dodentocht … Met duizenden lagen ze overal in de velden en bossen rondom ons. Levenloos. In Bornem zou het wereldnieuws zijn, hier was het harde realiteit.
Voor het verslag van dit morbiede dagje op de GR 128 verwijzen we je naar de Lumaj wandelblog.
Diep verscholen in een uithoek van de Antwerpse Kempen, tegen Nederland aan, ligt Retie.
Met zijn Prinsenpark en zijn Geodetische Basis van de Kempen is het een tegelijk vorstelijke en geografisch leerrijke bestemming voor wie houdt van rustig wandelen in een bijna volmaakt platte streek.
Aan pleisterplaatsen onderweg is er geen gebrek. Zelfs voor een West-Vlaams klinkende, in Oost-Vlaanderen gebrouwen Leute Bok kun je terecht in deze verre Antwerpse uithoek … Alleen opletten dat je daardoor de belbus niet mist.
Verslag en foto’s op de Lumaj wandelblog.
Gisteren nog maar eens diep de Kempen ingedoken voor een stukje GR 565 tussen Turnhout en Kasterlee.
De eerste helft van de wandeling is absoluut oninteressant, maar in het tweede gedeelte doen de Kempen hun naam alle eer aan.
Waarschijnlijk gaat er trouwens één dezer dagen in en rond Kasterlee een georganiseerde wandeltocht door, want gisteren kwamen we volop terecht tussen de laatste voorbereidingen. Nog maar eens een bewijs dat GR-paden er meestal in slagen de mooiste plekjes in een streek te vinden.
Meer info en foto’s van deze wandeletappe op de Lumaj wandelblog.
Nee, we zijn niet plots marathon wandelaars geworden. We kregen het gewoon in ons koppeke om nog eens 2 dagen na mekaar te stappen. Lekker uitwaaien en door een wijds verlaten landschap trekken waar je zomaar niet elke dag heen kunt gaan.
Deze eerste twee etappes van het Frans-Vlaanderen gedeelte van de GR 128 zijn ons reuze bevallen. We kijken al uit naar een volgende gelegenheid om te kunnen verder stappen op deze 600 km. lange route.
Voor de verslagjes en foto’s:
Het laatste stukje uit de GR topogids ‘GR 12 Amsterdam – Parijs, wandelen van Bergen op Zoom naar Kasteelbrakel’.
Het zal niemand verwonderen dat dit traject een echte aanrader is. Je passeert door één van ’s lands mooiste wandelstreken. De vijvers van Zevenbronnen, het Hallerbos, Kasteelbrakel … het zijn maar een paar van de populaire wandelplaatsen die tijdens deze tocht aan bod komen.
Verslagje en foto’s op de Lumaj wandelblog.
Er is in ons noordelijk stukje Limburg nog wel wat meer te ontdekken dan dennenbossen en al of niet gereconverteerde kolenmijnen.
Ooit gehoord over Leut, laat staan er geweest? Dit rustig tegen de Maas aangeschurkt dorpje kan niet alleen pronken met zijn beschermd dorpszicht, maar heeft ook nog het Vilain XIIII kasteel dat midden in een prachtig park de tijd eventjes doet stil staan. Verschillende bewegwijzerde wandelpaden laten je dit Limburgs pareltje en zijn omgeving ontdekken.
Zie je het liever wat ruimer, volg dan de Maas een paar kilometer stroomafwaarts, en je komt zo bij het Maascentrum De Wissen in Dilsen-Stokkem (zie het recente artikel Niet te wissen van Girardo). Of stap wat stroomopwaarts en voor je het weet sta je bij het natuurreservaat Maesbempder Greend in Mazenhoven. Mogelijkheden genoeg.
Meer over Vilain XIIII en Leut op de Lumaj blog.
Met het GR 12 gedeelte tussen de wijk Maria-ter-Heide (Brasschaat) en Deurne weet je dat je de Antwerpse stadsrand binnenstapt. Je kunt je dus maar beter mentaal wapenen tegen heel wat beton en bebouwing, en jezelf de opdracht geven om van ieder stukje groen een feest te maken. Cynici zullen je smalend antwoorden dat het een mager feestje wordt, maar ze hebben ongelijk. Er ligt meer groen in die stadsrand dan je ook maar zou durven te vermoeden.
Verslagje en foto’s via de Lumaj Wandelblog.
Zondag 11/1/2009 hadden we de kans om twee nieuwe stukjes GR (Grote Routepaden) te zien vorm krijgen in Antwerpen. Hopelijk zal de stad binnenkort voor het eerst doorkruist worden door de GR 12 (Amsterdam – Parijs) en de E 2 verbinding tussen Basel en Zoersel. Een mooi project waarbij we alleen maar in bewondering kunnen staan voor het vele vrijwillige voorbereidingswerk dat met zoiets gemoeid is.
We meldden ons present om 9.00 u. in het ijzige Rivierenhof en lieten ons samen met een klein groepje GR diehards 24 km. op sleeptouw nemen door Ronald Rothwel, GR coördinator voor de provincie Antwerpen en bezieler van het project.
Verslagje op de lumaj wandelblog.
Ziezo, de eerste GR-etappe van 2009 zit er ook weer op.
Het werd een stukje GR 12 ten noorden van Antwerpen. Ei zo na dachten we nog een late kerstman te zien passeren, maar het zal wel eerder een late eindejaarsavond hallucinatie geweest zijn. Verder mooie bos- en heidegebieden. Een aanrader als je er niet tegen op ziet midden in de etappe een vijftal kilometer door steriele villawijken te lopen.
Verslagje en foto’s op de lumaj wandelblog.
Een kort Kempens tussendoortje op één van onze oudste wandelroutes, het Renier Sniederspad.
Vosselaar en Turnhout passeren de revue, aangename zandwegen, kasteeltjes, bos, vennetjes en zelfs een Bels Lijntje vullen de gaten op.
Verslagje en foto’s op de Lumaj wandelblog.
Zin in een mooie en één van de langste boswandelingen die je binnen redelijke reisafstand nog kunt maken?
Je hoeft er niet voor naar de Ardennen of het verre Noord-Limburg. Wandel gewoon over de GR 12 van Bergen op Zoom naar Zandvliet.
Als kers op de taart krijg je er op het einde nog een pracht van een aanschouwelijke aardrijkskundeles gratis bij: de Brabantse Wal.
Dat het einddoel het eerste café is dat je op Vlaamse bodem kunt tegenkomen is ook mooi meegenomen. De Leeuw van Vlaanderen toont hier niet zijn klauwen, maar verwelkomt je met een lekkere pot gerstenat.
Meer info op de Lumaj blog.
Deze weekend gingen we 2 dagen na mekaar stappen op de GR 5.
Op zaterdag 6/12 wandelden we van Kiewit naar Zutendaal over een afstand van 26,8 km. Het werd een redelijk gevariëerde tocht met interessante natuurgebieden.
Op zondag 7/12 ging het dan verder van Zutendaal naar Veldwezelt (22,6 km). Vooral bosgebied, en dan vanaf Lanaken de platte open vlaktes langs de grens en Maastricht.
Verslagjes en foto’s van beide tochten gewoontegetrouw via:
Kiewit – Zutendaal,
Zutendaal – Veldwezelt
PS: al gemerkt hoe Caroline de blog in eindejaarsstemming bracht? Mooi gedaan !
Een donkere herfstdag, veel Formule-1 lawaai, een kluizenaar, een berg, een encyclopedisch pannenkoeken aanbod, en nog wat natuurgebieden, … deze wandeling biedt de vreemdste combinaties.
Lees het verslag en bekijk de foto’s op de Lumaj blog.
Een rustig stukje Antwerpse Kempen ontdekken op één van de oudste GR wandelpaden in Vlaanderen?
Zin om op een droge herfstdag met je voeten urenlang door een dik bladertapijt te ritselen?
Enig minpuntje aan deze tocht is dat het achtergrondgeluid van de E34 nooit ver weg is.
Verslagje op de Lumaj wandelblog.
Na vorige keer Brussel binnengekomen te zijn langs de noordkant, verlaten we nu via Sint-Gillis, Vorst en Ukkel terug het Hoofdstedelijk Gewest. Vanaf Beersel naar Dworp trekt de GR 12 door één van de mooiste wandelgebieden die we kennen. Alleszins veelbelovend voor het verdere verloop van dit Grote Route pad.
Verslagje en foto’s bij Lumaj.
E313, E314, klaverblad Lummen … ze snijden dwars door ‘t land meneer, maar ze krijgen het niet kapot.
Een mooie tocht door een eerst nevelig en later zonovergoten en herfstgekleurd landschap. Verslag en foto’s op de Lumaj blog.
‘t Is eens wat anders: stap vanuit Grimbergen de fascinerende hoofdstad in van een landje dat als institutioneel kluwen in de rest van de wereld zijn gelijke niet kent.
Hoe je dat doet? Volg gewoon de GR 12 tekens.
Verslagje en foto’s hier te vinden.
Tussen Mechelen en Brussel verwacht je niet meteen open landschappen en mooie natuur.
Deze wandeling bewijst het tegendeel en is daarom zeker de moeite waard. Grimbergen zelf is de kers op de taart met de St-Servaaskerk als één van de hoogtepunten van de religieuze barokkunst in onze contreien.
Meer info en foto’s op http://lumaj.wordpress.com/2008/09/28/mechelen-grimbergen-205-km/
Je moet ver zoeken om in het centrum van Vlaanderen nog eens meer dan 20 km. onafgebroken door mooie natuur en langs interessante plaatsen te wandelen … maar het is wel degelijk mogelijk.
Deze wandeling is er zo eentje !
Laat je verleiden door bossen, waterrijke natuur, kastelen, abdijen, ijsjes en onopvallende dorpjes op dit stukje GR 5. Het smaakt naar meer.
Laatste reacties